Mooiweerrijders hebben de motor op stal gezet en zitten mijmerend op de eerste zonnige lentedagen te wachten. Wil je geen winterstop maken, dan biedt Europa maar een handjevol bestemmingen die daarvoor in aanmerking komen. Nadat we eerder op Madeira en Gran Canaria reden, was dit jaar Tenerife de uitverkorene.
Dat Canarische eiland is een populaire bestemming bij vakantiegangers die aan de winter willen ontsnappen. Wij zochten uit of het er ook leuk motorrijden is. Het korte antwoord: “Si señor!”. Het langere antwoord lees je hieronder, met als toetje onze vier favoriete wegen.
Wij huurden onze motoren bij Canary Ride, een gevestigde waarde met hoofdzetel op Gran Canaria en een filiaal in Los Cristianos, in het zuiden van Tenerife. Op Gran Canaria bieden ze zowat 60 motoren aan, op Tenerife 23. Allemaal recente modellen, in piekfijne staat, goed onderhouden en Lees verder →
Ieder zichzelf respecterend merk biedt in het adventuresegment een motor aan met grote longinhoud. Toch gaan bij de meeste merken de middenklasse adventures het vlotst over de toonbank. Zo verkoopt Honda meer Transalps dan Africa Twins, is de Triumph Tiger 900 een verkoopsucces terwijl ze de 1200 amper aan de straatstenen kwijt kunnen en domineert bij KTM de 890 de verkoop. Zelfs bij Suzuki verkoopt de V-Strom 800 beter dan de 1050.
Bij BMW is het net omgekeerd: de kleine GS staat al generaties lang in de gitzwarte schaduw van zijn grote broer. Bovendien werden middenklassers de laatste jaren steeds meer offroadwaardig, en op dat vlak schoot de F 850 GS – en zijn voorgangers – flink tekort.
Enter de BMW F 900 GS. In Beieren gooiden ze het roer volledig om en kozen ze resoluut voor een meer hardcore aanpak. Dat merk ik meteen wanneer ik vanop mijn eigen GS (zo’n dikke) overstap op de 900: het stuur staat hoog en ver naar voor, en de voetsteunen staan een pak lager. De ergonomische driehoek van de 900 GS is Lees verder →
Durmitor Nationaal Park in Montenegro spreekt al lang tot mijn verbeelding. Met zijn spectaculaire karstformaties, turquoise bergmeren en diepe canyons behoort het tot Europa’s mooiste natuurgebieden. Maar het ligt niet bepaald bij de deur. “Ideaal om er met een sportieve toermotor naar toe te trekken”, opperde ik op de redactie. Suzuki zag dat ook zitten en zo kwam het dat ik op de GSX-S1000GX naar de Balkan snelde.
De GSX-S1000GX is Suzuki’s antwoord op de steeds populairder wordende klasse van de crossovers: straatgerichte hoogpoters die het comfort van een adventure bike combineren met de scherpe stuureigenschappen van een op 17-inch geschoeide naked.
Suzuki gaf de GX een wat hoekige, spitse vorm: duidelijke familietrekjes die ook de GT heeft. Met zijn dubbele centrale lichten en toegeknepen ogen aan de zijkant vind ik hem er erg mooi uitzien. De afwerking staat op een hoog niveau en de cockpit straalt door de afwezigheid van losse kabels of openingen veel rust uit.
Met de GSX-S1000GX heeft Suzuki voor het eerst een motor met Lees verder →
Er staat al jaren een Triumph Street Triple 765 RS in mijn garage. Ik rij er amper op, en na ieder motorseizoen stel ik vol overtuiging: volgend jaar verkoop ik hem! Elk voorjaar weet hij me dan toch te verleiden tot een ritje, en lap! Het verslavende blok, de sublieme wegligging en de fenomenale remmen van de Street toveren steevast een gigantische glimlach op mijn tronie.
Lang duurt dat helaas niet. Na een half uur maakt mijn glimlach plaats voor een bedenkelijke grimas omdat de zithouding te krap is voor mijn ouder wordende lijf, en wanneer ik hem daarna verstop onder de motorhoes, verzucht ik vaker dan me lief is: “Waarom maakt Triumph geen Street Triple op hoge poten?”.
Toen Triumph vorig jaar de Tiger Sport 800 introduceerde leek mijn wens in vervulling te gaan. De eerste kennismaking was echter geen onverdeeld succes. Tijdens mijn bezoek aan de EICMA bestempelde ik Triumph’s nieuwste crossover als de ontgoocheling van de beurs: hoewel prachtig vormgegeven, stelde de zitsessie teleur.
Benieuwd of een weekje testrijden me op andere ideeën kon brengen. Ik nam de Sport mee naar de Taunus, waar ik samen met een bende motorvrienden de bochtenstage van CMD ging volgen.
De stijl van de 800 werd duidelijk overgenomen van de Tiger Sport 660. Extra DRL’s, winddeflectoren en wat meer kuipwerk onderin geven hem meer smoel, al blijft de 800 een erg ranke verschijning. Dat wordt nog eens versterkt door de smalle achterpartij. De afwerking is – zoals we dat van Triumph als vanzelfsprekend zijn gaan vinden – onberispelijk. Verder valt de echte uitlaat op, bij de 660 hangt de pot onder de motor.
De Sport 800 is er in vier kleuren: Cosmic Yellow vind ik prachtig maar weinig tijdloos, de grijze versie straalt de meeste klasse uit en de zwarte vind ik de coolste. Ik krijg voor de test de Caspian Blue mee, die ik persoonlijk Lees verder →
Was het je al opgevallen dat je ieder jaar rond oktober overspoeld wordt met motornieuws over de nieuwste modellen? Wel, al dat lekkers kan je persoonlijk – en als een van de eersten – in Milaan gaan bekijken op EICMA.
EICMA, dat is het mekka voor de motorliefhebber, de tempel waar jaarlijks de hoogmis aller motoren wordt voorgedragen. De Esposizione Internazionale Ciclo Motociclo e Accessori vindt begin november plaats in de Fiera Milano, een gigantisch beurscomplex ten noordwesten van Milaan. Een week lang wordt er alles wat reilt en zeilt in motorland tentoongesteld voor de pers, handelaars en voor het grote publiek.
Een bezoek aan EICMA stond al jaren op mijn bucketlist, en dit jaar was het eindelijk zo ver!
Hoe er geraken
Praktisch komt er wel wat bij kijken om op de beurs te geraken. Laat je dat vooral niet tegenhouden, achteraf gezien is het kinderlijk eenvoudig. Ik lijst het even op:
EICMA duurt een kleine week, van dinsdag tot zondag. Dinsdag en woensdag zijn voorbehouden aan handelaren, pers en influencers, van donderdag tot zondag is het grote publiek welkom. Begin september boekte ik een ticket voor vrijdag en betaalde 15 euro. Vanaf half september wordt dat 20 euro en aan de kassa betaal je 25 euro.
Ik vloog met Ryanair op donderdagavond van Brussels-South naar Milaan. Of beter gezegd: naar Bergamo. Net zoals Brussels-South niet in Brussel maar in Charleroi ligt, bevindt de lagekostenluchthaven van Milaan zich in Bergamo. Een shuttlebus (10 euro enkele rit) zet je in een uur af aan het centraal station van Milaan. Daar kan je de metro nemen naar iedere uithoek van de stad. Voor EICMA neem je metrolijn 1 en stap je af aan Rho Fiera, het eindstation.
EICMA, open u!
EICMA opent de deuren om 9u30, maar ik was er – samen met een massa andere bezoekers – al om 8u30. Ik wist niet waar juist de ingang was (er zijn er verschillende) en dus volgde ik de kilometer lange brug met de liederlijke naam Ponte di Mare, die de hallen in 2 splijt. Daar stond een kortere rij. En bovendien zat die ingang tussen hal 22 en 24, waar Suzuki en Yamaha stonden (al wist ik dat toen nog niet), twee merken waar ik reikhalzend naar uit keek.
Om 9u30 stipt gingen de deuren open. Eenmaal binnen was er van de drukte amper iets te merken op dat moment. Dat zou snel veranderen …
Het is alweer vijf jaar geleden dat ik bij de Belgische lancering van de Yamaha Ténéré 700 was. Die profileerde zich op korte tijd als dé referentie binnen het middenklasse adventuresegment. De meest gehoorde kritiek op de standaard Ténéré was een nogal beperkt rijbereik en de vering die aan de zachte kant was voor het serieuzere offroadwerk. Yamaha countert dat met intussen vier extra Ténérés zodat er voor elk wat wils is.
De Ténéré 700 Extreme heeft langere veerwegen en lichtgewicht spul rondom, de Ténéré 700 Explore heeft kortere veerwegen en meer comfort dan het standaardmodel. De World Raid is een T7 met een 23 liter tank en betere vering, en de laatste toevoeging aan de line-up is de World Rally: een World Raid met een bijzonder geslaagd retrokleurtje en lekkers als een Akrapovic-uitlaat standaard. Hopelijk kan je nog volgen.
Elektronica
Wat uitrusting betreft kunnen we bij alle T7’s kort zijn. De show wordt veeleer gestolen door het CP2-blok en de ophanging, waarover straks meer. Naast de dubbele tank en de veringupgrade heeft de World Raid Lees verder →
De Triumph Tiger heeft al langer een speciaal plekje in mijn motorhart. Toen ik in 2015 de Tiger 800 XCA testte, werd de bestelbon een dag later getekend. En ook al ruilde ik die Tiger vijf jaar later in voor een dikke twin, de liefde voor driecilinders uit Hinckley is er nog steeds. Mijn Street Triple RS doet bijlange niet het aantal kilometers die hij verdient te doen, toch tovert hij iedere keer een brede smile op mijn smoel. Benieuwd of dat bij de Tigers ook nog steeds het geval is. Ik keek dan ook reikhalzend uit om de Triumph Tiger 900 Rally Pro een week mee naar de Picos te nemen.
Nieuwe generatie
Vier jaar geleden testte Jean de Tiger 900 Rally Pro al eens in de Moezel, voor modeljaar 2024 vernieuwde Triumph haar 900 vloot. De veranderingen ten opzichte van het vorige model lijken subtiel, maar dat zijn ze niet.
Om te beginnen werd het aantal Tigers – ik heb het dan gemakkelijkheidshalve enkel over de 900 reeks – teruggebracht van een overweldigende 7 modellen naar 3. Gejuich alom! Het bleek namelijk dat veruit de meeste kopers kozen voor de weelderig uitgeruste topversies. Vanaf nu zijn er Lees verder →
Jean Le Motard 