Test: Suzuki V-Strom 1050XT World Adventure

Dit jaar biedt Suzuki de V-Strom 1050XT aan in een World Adventure versie. De wereld verkennen zat er door coronaperikelen niet in. Dichter bij huis blijven was de boodschap. We reden met zijn tweeën dan maar van de kust naar het Pajottenland en terug.

Suzuki pimpt de World Adventure met een deco-set met reflecterende details, aluminium koffers, verstelbare voetsteunen die ze bij Gilles Tooling gingen halen, een gps-steun, een Hepco&Becker alu carterplaat met World Adventure label, verwarmde handvaten en LED-verstralers.

Je kan deze avonturier in geel-blauwe, grijs-blauwe en zwarte kleurstelling krijgen. Het zwart schittert in de zon, wat je ook mag verwachten van “Glass Sparkle Black”. De vele stickers zijn een beetje overdreven, maar al bij al klopt het plaatje.

Bij de vernieuwing van de V-Strom greep Suzuki in 2020 Katana-gewijs terug naar een legende: de Dr. Big van weleer. De nieuwe lijnen en de vierkante koplamp zien er erg geslaagd uit en doen terugdenken aan de oer-allroad.

De looks waren echter niet de belangrijkste vernieuwing. Suzuki plaatste zijn grootste allroad eindelijk op hetzelfde schavot als de concurrentie door een volwaardig elektronicapakket toe te voegen dankzij ride-by-wire. Zo zijn er nu drie rijmodi, instelbare tractiecontrole en ABS, hill hold control en low-rpm-assist (lees: niet stilvallen bij vertrek).

De longinhoud bleef ongewijzigd maar toch kreeg de motor een nieuwe type-aanduiding. Voorheen was dat V-Strom 1000, nu is het de 1050. Met 1037 cc’s zit hij er netjes tussenin. Het blok kreeg een andere tuning waarbij de piek van 107 pk wat later komt dan voorheen. Het koppel bleef ongewijzigd met 100 Nm. Dat zijn geen cijfers die je zou verwachten van een literfiets. Concurrerende allroads spuien er tegenwoordig makkelijk 150 pk en meer uit. Benieuwd of we daar iets van zouden merken.

Bij het opstappen blijkt dat ik makkelijk met beide voeten aan de grond kan. Het zadel is smal vooraan waardoor de zadelhoogte van 850 mm geen probleem vormt. Het is ook aan de kleine kant zodat verzitten niet evident is, en de aluminium bakken hangen hoog waardoor de bijrijder niet veel plaats heeft voor de bovenbenen. Valt ook meteen op: ‘t is een redelijk zware jongen, deze 1050 XT. Zonder het WA-pakket weegt hij 247 kg.

Starten doe je dankzij de Suzuki Easy Start door een korte druk op de startknop. Voelt een beetje raar aan op een motor. Het stuur vind ik aan de smalle kant voor een allroad en dat vind ik aan het einde van de week nog steeds. De zithouding is neutraal rechtop en de smalle tank kan je goed omvatten met je knieën.

Eenmaal aan het rijden maakt de V-Strom 1050 XT zijn reputatie van vlotte jongen helemaal waar. De versnellingen laten zich makkelijk aantikken, en dankzij een boterzachte koppeling en goede gasdosering bij mapping 1 laat deze adventure zich ontzettend vloeiend rijden. Of was het mapping 3? Ik vergat het steeds. Hoe dan ook: de rustigste mapping. Laten we ze “Rain” noemen. Geef die rijmodi een duidelijke naam, Suzuki! Ook de motorrem is nooit agressief. Dat alles resulteert in een schokvrije rit, wat bijzonder gewaardeerd wordt door de duo achterop. Wel opletten: de afstand tussen versnellingen 1 en 2 is aan de lange kant, dus kordaat schakelen is nodig om een valse neutraal te vermijden.

Zet je de mapping op het andere uiterste standje (1? 3? Sport?) dan trekt de Suzuki serieus vlot door en merk je niet dat je “maar” 107 pk en 100 Nm aan boord hebt. Bij gas dichtdraaien krijg je wel een on-offreactie. 

Ondanks het 19” voorwiel en de vele kilo’s stuurt de XT vlot en laat hij zich makkelijk van de ene op de andere kant leggen. Hoewel ik meestal geen fan ben van de Bridgestone A41 banden, konden ze me op deze motor wel overtuigen en betrapte ik ze nooit op een foutje.

De ophanging is beperkt instelbaar maar doet zijn werk subliem. Oneffenheden worden feilloos weggefilterd en de V-Strom houdt keurig de gekozen lijn in het betere bochtenwerk. Een handige draaiknop laat de veervoorspanning snel aanpassen voor een duorit. De remmen doen hun werk zonder meer goed, doseerbaar en zeker ook bijterig genoeg wanneer het moet. Blijkbaar zou de remwerking “load dependent” zijn , maar daar merk je uiteraard niets van.

Tijdens het rijden wil ik het windscherm verzetten, maar dat kan helaas niet … want hiervoor moet je aan de voorkant zijn. Rare keuze. Turbulentie was er altijd, soms wat meer of minder, afhankelijk van de snelheid in combinatie met de stand van het scherm.

Voor het weekendje Pajottenland klik ik mijn XT op de XT: mijn Garmin Zumo op de V-Strom dus. Daardoor valt meteen op dat het dashboard van de V-Strom stilaan gedateerd begint te raken. Het lcd-display steekt magertjes af tegen het heldere TFT-scherm van de gps.

Hoewel het dashboard van de XT nogal spiegelt is het goed af te lezen. Alleen is er zo veel informatie op gepropt dat het even zoeken is naar de gewenste cijfers en letters. Bovendien wordt het menu bediend door dezelfde schakelaar als die voor de cruise control, wat onderweg wel eens resulteerde in een abrupt uitschakelen van die laatste, met een pijnlijk kruis-tegen-tankmomentje tot gevolg.

Verder zit er een handige USB-poort op de zijkant van het dashboard en is het jammer dat de mistlichten bediend worden door een bijgebouwd aftermarketknopje. Doet een beetje goedkoop aan.

Besluit

Na een week kon de Suzuki V-Strom 1050XT World Adventure me erg bekoren. Dat kon hij na een uurtje niet. Dit is typisch zo’n motor die je tijdens een testrit bij de dealer niet zal wegblazen, maar wel eentje waar je je na een tijdje aan hecht. De ontzettend vloeiende motorkarakteristiek tezamen met de boterzachte koppeling maken van deze hoogpoter een ideale reisgezel. Ook voor een duotrip.

Saai hoeft het op deze Suzuki nooit te worden: ondanks bescheiden cijfers op het vermogensrapport knalt de XT vlot vooruit. Sportief bochtenwerk schuwt hij allerminst en de vering veegt iedere oneffenheid moeiteloos weg.

Met de toevoeging van de nodige elektronica is de Suzuki weer mee met zijn tijd. Of toch bijna. Op de een of andere manier doet de 1050XT een beetje ouderwets aan. Net zoals zijn illustere voorganger, de Dr. Big. Wat in dit geval een compliment is voor de V-Strom.

Fotografie: Fien Leerman & Jan F

Pluspunten

+ Homogeen geheel
+ Bescheiden alleskunner
+ Vriendelijk als het moet, bijterig als het kan

Minpunten

– Saaie uitstraling?
– Verouderde display

Technische specificaties

Chassis

Vering vooraan: 43mm instelbare omgekeerde voorvork
Vering achteraan: Monolink
Remmen vooraan: Dubbele schijven van 310mm
Achterrem: Enkele schijf van 260mm

Motor

Cilinders: 2
Vermogen: 79 kW (107pk) / 8.500 tpm
Koppel: 100 Nm / 6000 tpm
Boring: 100mm
Slag: 66mm
Cilinderinhoud: 1037cc
Compressie: 11,5 : 1
Transmissie: 6 versnellingen

Maten en gewichten

Lengte: 2265mm
Breedte: 940mm
Hoogte: 1465mm
Wielbasis: 1555mm
Grondspeling: 160mm
Zadelhoogte: 850mm
Gewicht: 247kg
Benzinetank: 20l

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.