Bonneville in ’t nieuw

Geplaatst op 28/10/2015 door Jean Le Motard

Triumph onthulde zopas de gloednieuwe Bonneville familie. Grote veranderingen op komst!

Nieuwe Bonneville: de Triumph Bonneville T120

De Bonneville is zonder twijfel dé classic Triumph bij uitstek. Een model dat van 1959 dateert en sinds 2007 een luchtgekoelde 865 cc tweecilinder heeft. Tot nu, want de nieuwe Triumph Bonneville T120 krijgt een vloeistofgekoelde 1200 cc motor. Het maximum koppel schiet daarmee van 68 Nm bij 5800 toeren naar 105 Nm bij slechts 3100 toeren.

Een spicy upgrade waar we niet rouwig om zijn. Zie mijn testverslag van de Bonneville T100 Black in 2014. De samenvatting was toen: rijdt leuk, oogt ferm, maar het blok mist wat pit. Daar brengt de nieuwe T120 dus verandering in.

Op visueel vlak zijn de wijzingingen eerder subtiel, maar ook hierover zal je geen gegrommel horen. Toch zijn chassis en vering volledig nieuw.

Ook nieuw voor de Bonneville zijn onder meer:
– 6-versnellingsbak
– ABS
– Ride by wire
– Twee rijmodi (road en rain)
– Tractiecontrole
– LED-dagrijlicht en -achterlicht

De Triumph Bonneville T120 en T120 Black staat vanaf 26 maart 2016 bij de dealers.

Nieuwe Thruxton

Voor de Triumph Thruxton van hetzelfde laken een broek. De 1200 cc perst er zelfs nog wat meer newtonmeters uit dan de Bonneville T120: 112 bij 4950 toeren. Daarbovenop krijgt de Thruxton een rijmodus meer dan de Bonneville: de Sport modus.

De Thruxton zal ook in een R versie beschikbaar zijn, die Lees verder →

70000

Geplaatst op 18/10/2015 door Jean Le Motard

Endurofun Herfstrit 2015

Geplaatst op 13/10/2015 door Jean Le Motard

Voor de panne, en na de test met de Triumph Speed Triple R, nam ik deel aan de Herfstrit van Endurofun. Ik reed al twee Endurofunritten (de Lenterit en de Peter D’Haese rit, beide vorig jaar) en was mentaal voorbereid om er weer een dagje glijden, vallen, opstaan en weer doorgaan van te maken. Want een droge offroadrit had ik nog niet meegemaakt.

Maar kijk, de zon was van de partij, samen met zo’n 100 motards. Naar goede gewoonte werd het pak opgedeeld in groepjes op basis van offroadervaring en bandenkeuze.

Nieuw tijdens deze Herfstrit 2015 was dat Team Endurofun drie routes had geprepareerd: de hardcoreroute voor de doorwinterde offroaders met noppenbanden, de softcoreroute voor wie minder ervaring of straatbanden had, en de beginnersroute voor wie nog nooit het asfalt verliet. Die laatste groep werd op sleeptouw genomen door Gert (jup, die van de Type 1 cursus).

Ikzelf heb niet gigaveel offroadervaring, en mijn Anakee 3’s kan je moeilijk als een noppenband bestempelen, dus ik vormde samen met Jan (Triumph Tiger 1200), Rigo (KTM 1050 Adventure) en Bart (BMW F 800 GS) een softcoregroepje.

De week voor de rit was amper regen gevallen, dus de route lag er voor 98% droog en stoffig bij. Da’s eens iets anders dan gladde kasseistroken en modderige paden. En een wereld van verschil om op te rijden. Heerlijk om ook ’s de minder intensieve (en snellere) kant van een dagje offroad te ervaren. Kan je al ’s oog hebben voor de mooie omgeving.

herfstrit-endurofun

Lees verder →

Test: Triumph Speed Triple R

Geplaatst op 11/10/2015 door Jean Le Motard

triumph-speed-triple

Vorig jaar testte ik de Triumph Street Triple R. Goeie herinneringen aan. Een van de meest fun motoren die ik al reed. Ik keek dan ook nieuwsgierig uit naar de test van zijn grote broer: de Triumph Speed Triple R.

Visueel verschillen beide motoren niet erg veel. De Speed heeft standaard een hooggeplaatste dubbele uitlaat, de Street doet het met een laaggeplaatste enkele. Daarmee heb je het meest in het oog springende verschil gehad.

Motorisch gezien tapt de de Speed Triple echter uit een straffer vaatje dan de Street. Terwijl de 675 cc driecilinder van de Street Triple 106 pk en 68 Nm bij 9750 toeren laat optekenen, ontwikkelt de 1050 cc driecilinder van de Speed 135 pk en 111 Nm bij 7.750 toeren. Als dat maar goedkomt.

Ik kreeg de Triumph Speed Triple R mee. Die R staat voor Lees verder →

Panne

Geplaatst op 08/10/2015 door Jean Le Motard

Deze morgen op de E314: rustig naar mijn werk aan het bollen. Vlak voor afrit Herent: baf, motor valt uit. Gedaan. Niet meer in gang te krijgen. Vloeken en uitbollen tot op de pechstrook.

Gelukkig was de afrit op een paar meter, dus geen gevaarlijke toestanden. Maar toch: wegwezen hier. Snel ging dat niet, de afrit loopt flink bergop. En een motor bergop duwen, daarvan raak je snel buiten adem.

Pechverhelping gebeld. Getakeld tot bij Peter Motor Works. Nu het verdict afwachten.

Intussen mag ik met een vervangwagen rondbollen. Erg? Nog erger: door dit voorval heb ik m’n testweek met de Harley-Davidson Street 750 moeten annuleren. Balen.

Update 15/10/2015

Het verdict: kabel naar de ontsteking kaput. ’t Is intussen weer gefixt.

Opnieuw het circuit op: High Velocity cursus van Clubmot

Geplaatst op 05/10/2015 door Jean Le Motard

Na de eerste keer circuit was het snel beslist dat er een vervolg zou komen. We hadden ons flink geamuseerd en veel bijgeleerd, dus afgelopen maandag stonden we opnieuw in Mettet. Bert met z’n intussen herstelde Buell Lightning XB12s en ik met een Triumph Speed Triple R (waarover hier meer). Jan was er deze keer niet bij wegens geen circuitwaardige vervanging gevonden voor z’n ouwe RT.

Na de Road Control cursus kan je bij Clubmot de High Velocity opleiding volgen. De logische volgende stap. De techniek van de vorige keer wordt hier verder bijgeschaafd op hogere snelheden.

Qua dagverloop ziet deze cursus er gelijkaardig uit: 6 keer 20 minuten op het circuit met iedere keer een uurtje tussen. In de voormiddag kregen we telkens een stuk theorie voor we het circuit op mochten. Welke lijn rij je, waar geef je de stuurimpuls, op welk moment begin je gas te geven in een bocht, hoe kijk je … Voor een deel opfrissing van vorige keer, voor een deel uitdieping.

En dan het circuit op, blij dat de zon scheen. Hadden we een regendag gekregen zoals de dagen ervoor, dan was het een heel ander verhaal geworden. Iedere sessie kregen we een opdracht. De eerste sessie: enkel in derde rijden, niet aan de rem komen en letten op de gasopbouw. Tweede sessie: enkel in derde en vierde rijden, zo weinig mogelijk remmen, de snelheid in de bocht opbouwen en meer hellingshoek creëren. Sessie drie: geen versnellings- of rembeperkingen meer, op tempo rijden en focussen op kijktechniek.

Zoals vorige keer werd de groep opgedeeld, per 4 à 5 cursisten gingen we met een instructeur het circuit op. Die reed een rondje op kop, waarna om beurt een andere cursist vooraan moest rijden. En dan achteraf persoonlijke feedback op je circuitkunsten. In mijn geval was de voornaamste commentaar: eerder de kraan opendraaien in de bocht, later remmen voor de bocht.

Op het eerste zicht lijkt er dus weinig verschil met de Road Control cursus, maar het tempo ligt beduidend hoger. Je zag het ook aan het publiek. Waar dat vorige keer nog heel erg gevarieerd was, en ook de outfits een allegaartje waren, stond nu het grootste deel in een leren racepak klaar, met stuk voor stuk snelle machines, waarvan al een aantal speciaal geprepareerd voor circuit.

Tijdens de namiddagsessies mag je vrij rijden. Briefing vooraf: hou de theorie van de voormiddag in het achterhoofd, rij op niet meer dan 75% van je kunnen. Anders dan vorige keer was inhalen in de bochten nu wel toegestaan, maar er werd duidelijk gewezen op de spelregels: afstand houden bij het voorbijsteken en niet langs de binnenkant komen langsglippen.

Toch een beetje spannend om met deze beduidend snellere bende aan de vrije sessies te starten, maar dat viel goed mee. Hoewel je merkt dat het niveauverschil in de High Velocity groep groter is dan in Road Control groep waar zowat iedereen voor z’n circuitdoop staat. Hier heb je zowel de razendsnelle jongens als de gezapige circuitcruisers. De snelle jongens zijn écht snel, de snelste haalde me op 20 minuten twee keer in.

Lees verder →

Test: Ducati Scrambler Icon

Geplaatst op 21/09/2015 door Jean Le Motard

Wie een beetje in motoren is geïnteresseerd, heeft er niet naast kunnen kijken: de lanceringscampagne van de Ducati Scrambler. De Italianen stoften hun geschiedenisboeken af en bliezen – met heel wat trompetgeschal – een Ducati model uit de jaren 60 en 70 nieuw leven in.

De nieuwe Scrambler oogt modern en klassiek tegelijk. Post-heritage noemt Ducati het. Er hangt zelfs een hipstergeurtje aan. Zeker met de vele personalisatiemogelijkheden. Gewoon een van de vier uitvoeringen kiezen en dan de uitgebreide accessoirecatalogus openslaan. Lekker makkelijk.

Die vier uitvoeringen van de Scrambler deed ik al eerder uit de doeken. Ik mocht een weekje de Icon uitproberen.

Duveltje uit een doosje

De Scrambler oogt erg compact en vriendelijk. Puur op de looks af zou je ‘m haast als een opstapper durven bestempelen. Gooi je been over het zadel en die indruk wordt zelfs versterkt. Lage zit, rechte zitpositie, het brede stuur dat makkelijk in de hand ligt, de afwezigheid van een ellenlange lijst features en menu-items … Mikt Ducati echt op beginners, zoals hier en daar verkondigd wordt?

Tot je start en vertrekt. Het geluid is misschien niet zo knetterluid als de Monster 821 die ik vorig jaar probeerde, maar de Scrambler ronkt toch ook mooi. En dan vertrek je met een stevige draai aan het gas en … Lees verder →