Test: Ducati Scrambler Icon

scrambler-ducati

Wie een beetje in motoren is geïnteresseerd, heeft er niet naast kunnen kijken: de lanceringscampagne van de Ducati Scrambler. De Italianen stoften hun geschiedenisboeken af en bliezen – met heel wat trompetgeschal – een Ducati model uit de jaren 60 en 70 nieuw leven in.

De nieuwe Scrambler oogt modern en klassiek tegelijk. Post-heritage noemt Ducati het. Er hangt zelfs een hipstergeurtje aan. Zeker met de vele personalisatiemogelijkheden. Gewoon een van de vier uitvoeringen kiezen en dan de uitgebreide accessoirecatalogus openslaan. Lekker makkelijk.

Die vier uitvoeringen van de Scrambler deed ik al eerder uit de doeken. Ik mocht een weekje de Icon uitproberen.

ducati-scrambler-led-achterlicht

Duveltje uit een doosje

De Scrambler oogt erg compact en vriendelijk. Puur op de looks af zou je ‘m haast als een opstapper durven bestempelen. Gooi je been over het zadel en die indruk wordt zelfs versterkt. Lage zit, rechte zitpositie, het brede stuur dat makkelijk in de hand ligt, de afwezigheid van een ellenlange lijst features en menu-items … Mikt Ducati echt op beginners, zoals hier en daar verkondigd wordt?

ducati-scrambler-stuur

Tot je start en vertrekt. Het geluid is misschien niet zo knetterluid als de Monster 821 die ik vorig jaar probeerde, maar de Scrambler ronkt toch ook mooi. En dan vertrek je met een stevige draai aan het gas en … vlieg je bijna uit het zadel. Hier verrast de Ducati Scrambler. Zijn gasreactie is bijzonder hevig. Als je dat even vergeet, accelereer je jezelf bijna een whiplash light. Een ervaren hand zal snel wennen aan de lichtgeraakte gashendel, maar voor beginners valt dit ongetwijfeld heel wat moeilijker te verteren. In files en stadsverkeer is deze nervositeit hoe dan ook too much.

De 803 cc twin geeft 75 pk af en 68 Nm bij 5.750 toeren. Cijfers waarvan je misschien niet onder de indruk raakt, maar schijn bedriegt. Het blok blijkt erg vinnig, zeker als je het toerental in de buurt van z’n sweetspot houdt.

ducati-scrambler-sideview

Sportief rijden doet hij dan ook het liefst. De Scrambler trekt lekker door en laat zich opvallend licht van oor op oor leggen. Maar ook als het er erg traag aan toegaat – en je het gashendel met het nodige gevoel weet te beroeren – valt de wendbaarheid van de Scrambler op. Alsof je op een fiets zit, zo manoeuvreer je tussen obstakels door.

De remmen doen wat je ervan verwacht en van de standaard ABS kan ik hetzelfde zeggen.

Enkel in lange snelle bochten laat deze Italiaan zich betrappen op instabiliteit. De lijn houden vraagt net wat meer inspanning dan ik zou willen. Soms wil hij meer invallen of uit de bocht komen dan dat ik ‘m stuur.

ducati-scrambler-motor-blok

Valt er wat te scramblen?

Wie scrambler zegt, verwacht enige offroadkunde. Wie plannen in die richting heeft, zal waarschijnlijk voor de Urban Enduro versie kiezen, maar ook de Icon zal je vroeg of laat een onverhard pad willen insturen. De stoere Pirelli MT 60 banden vragen er gewoon om. Je kan trouwens de ABS uitschakelen (hier lees je hoe, vanaf pagina 61), als dat geen blijk is van offroadambities.

Toch zou ik me serieus bedenken voor ik de Scrambler meeneem op zwaardere offroadtracks. Wat mooie bospaadjes of gravel, tot daar aan toe, maar als de ondergrond veeleisender wordt, verdwijnt de funfactor van de Scrambler. Je zal merken dat z’n vering erg straatgericht is, en ook zijn hevige gasrespons zal je parten gaan spelen.

ducati-scrambler-vering

Comfort? Welk comfort?

Terug op het asfalt dan maar. Dat je ook hier weinig comfort moet verwachten, zal niet verrassen. Wie meent aan deze motor de ideale makker te hebben voor woonwerkkilometergevreet of verre reizen, moet misschien even de bovenkamer laten checken. De elementen trotseren zul je. Maar de gemiddelde Scrambler-rijder zal waarschijnlijk gewoon binnen blijven of de wagen nemen als Frank viezigheid voorspelt.

Het zadel biedt veel verschuifmogelijkheden. Wat van pas komt, want na een uur mag je stilaan kontklachten verwachten. Als je wil kan je zelfs makkelijk op de tank gaan zitten. Doe ’s zot.

ducati-scrambler-born-free

Dat de vering straatgericht is, las je al. Die staat te hard ingesteld naar m’n zin. Richels op de weg leveren soms serieuze klappen op je lijf op. Om nog maar te zwijgen van grotere oneffenheden. Combineer die harde vering met de hypernerveuze gashendel, en vlotjes een vluchtheuvel nemen wordt een nog schokkerige ervaring dan het als is.

Verder moet je op de Scrambler niet zoeken naar moderne snufjes. ABS is zowat het enige dat de Italianen hebben aangevinkt. Dat tractiecontrole ontbreekt, merkte ik bij stevig uit een korte bocht uitaccelereren: de achterkant brak uit. Een gewaarschuwd man …

ducati-scrambler-led-koplamp

Easy on the eye

Als toevallige tankbeurttoeschouwers je komen vertellen dat je een knappe motor hebt, dan weet je genoeg. De Ducati Scrambler is een very pleasing verschijning. Hij brengt klassieke looks met een moderne twist. Kijk bijvoorbeeld maar naar de LED-ring in de ronde koplamp.

ducati-scrambler-handvat

Ook de afwerking mag er zijn. Het digitale dashboard is knap in zijn eenvoud, de tankklep  oogt cool en er werd gedacht aan details zoals het Ducati logo op de handvaten. Toch is het niet allemaal even perfect. Zie bijvoorbeeld de blauwe tape die hier en daar aan kabels hangt.

ducati-scrambler-dashboard

Het dashboard is karig met informatie. Snelheid, toerental, klok, kilometerstand, twee dagtellers, temperatuur en wat verklikkerlampjes. Ik had met plezier een dagteller en de buitentemperatuur ingewisseld voor een benzinemeter en een versnellingsindicator. En ik ben nog altijd geen fan van full digital tellers. Lees je toch net iets minder vlot af dan good old analoog.

ducati-scrambler-sideview

De Ducati Scrambler Icon kost in België 8.490 euro. Als je ‘m in het rood wil tenminste. Voor een gele Icon tel je 100 euro extra neer. De andere drie uitvoeringen (Full Throttle, Classic en Urban Enduro) komen op 9.990 euro. Daarmee is het de goedkoopste Ducati in de aanbieding en meteen het model bij uitstek om nieuwe Ducati-zieltjes te winnen. Wat Maarten van Ducati Zaltbommel bevestigde. Opvallend veel niet-Ducati-rijders die voor de Scrambler vallen, vertelde hij me. En ook veel opstappers die ‘m zien zitten. Maarten liet me trouwens een Scrambler Urban Enduro ziet met optionele hoge Termignoni uitlaat. Zag er heel stoer uit en klonk ook zo. Misschien wel m’n favoriet van de vier Scrambler versies.

ducati-scrambler-logo

Besluit

Ook al ziet de Ducati Scrambler er als een aimabele bike uit, het zou wel ’s goed kunnen dat hij je verrast met z’n power. Sportiviteit zit in het DNA van Ducati en dus ook in deze Scrambler. Da’s leuk. Want hoewel zijn cijfertjes niet superspectaculair zijn, is dit zeker geen saaie sof. Alleen jammer dat die gasreactie zo hevig is. Daartegenover zet hij z’n looks. Italiaans design dat klassiek en hedendaags mooi mixt. Dat Ducati met dit model heel wat nieuw volk in de showrooms zal lokken, lijkt de logica zelve. En zolang kopers het houden op lokale ritjes, zullen ze zich hun keuze niet snel beklagen.

ducati-scrambler-zijkant

Pluspunten

+ Vinnig motorblok
+ Wendbaarheid
+ Looks
+ Scherpe prijs

Minpunten

– Nerveuze gasreactie
– Te hard afgeveerd
– Eerder hipster/lifestyle- dan scrambler-gerichte filosofie

ducati-scrambler-test

Technische gegevens

Motor

Type: L-Twin, Desmodromic distribution, 2 valves per cylinder, air cooled
Cilinderinhoud: 803 cc
Bore x stroke: 88 x 66 mm
Compression ratio: 11:1
Power: 55 kW (75 hp) @ 8,250 rpm
Torque: 68 Nm (50 lb-ft) @ 5,750 rpm
Fuel injection: Electronic fuel injection, 50 mm throttle body
Exhaust: Exhaust system with single stainless steel muffler, aluminium silencer cover, catalytic converter and 2 lambda probes
Emissions: Euro 3

Transmissie

Versnellingsbak: 6 speed
Ratio: 1=32/13 2=30/18 3=28/21 4=26/23 5=22/22 6=24/26
Primary drive: Straight cut gears; Ratio 1.85:1
Final drive: Chain; Front sprocket 15; Rear sprocket 46
Clutch: APTC wet multiplate with mechanical control

Chassis

Frame: Tubular steel Trellis frame
Front suspension: Upside down Kayaba 41 mm fork
Front wheel travel: 150 mm
Front wheel: 10-spoke in light alloy, 3.00″ x 18″
Front tyre: Pirelli MT 60 RS 110/80 ZR18
Rear suspension: Kayaba rear shock, pre-load adjustable
Rear wheel travel: 150 mm (5.9 in.)
Rear wheel: 10-spoke in light alloy, 5.50″ x 17″
Rear tyre: Pirelli MT 60 RS 180/55 ZR17
Front brake: 330 mm disc, radial 4-piston calliper with ABS as standard equipment
Rear brake: 245 mm disc, 1-piston floating calliper with ABS as standard equipment

Maten en gewichten

Wielbasis: 1.445 mm
Rake: 24°
Trail: 112 mm
Total steering lock: 35°
Tankinhoud: 13,5 L
Drooggewicht: 170 kg
Nat gewicht: 186 kg
Zadelhoogte: 790 mm
Max height: 1.150 mm / brake reservoir
Max width: 845 mm / mirrors
Max length: 2.100 – 2.165 mm
Number of seats: tweezit

ducati-scrambler-verslag

2 thoughts on “Test: Ducati Scrambler Icon

  1. Pingback: 2015 in cijfers | Jean Le Motard

  2. Pingback: Test: Ducati Scramber 1100 Special – Jean Le Motard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.