Dit weekend tegengekomen: de heren (en een paar dames) van Hangar 44 tijdens hun WO II Motorcycle Meeting. Kernwoorden: oldtimers, camouflagekleuren, ronkende motoren, loeiende legersirenes.
Eentje stond stil om de weg te wijzen:
Project LiveWire: de eerste elektrische Harley komt eraan
Aan elektrische auto’s in het straatbeeld beginnen we stilaan te wennen. Elektrische motoren, da’s een ander verhaal. BMW lanceerde pas de C evolution, een 100% elektrische maxi-scooter, en bij KTM vind je de Freeride E, ook 100% elektrisch, maar veel meer dan dat is er niet. Nog niet. Want Harley-Davidson werkt momenteel aan hun eerste elektrische model.
Vandaag onthulden de Amerikanen hun Project Livewire. De eerste elektrische Harley-Davidson is nog in volle ontwikkelingsfase, maar rijden met een proefexemplaar kan wel al. Tot in 2015 organiseert Harley testritten in de States om daarna ook naar Europa te komen. De feedback van de testrijders zal Harley meenemen in de verdere ontwikkeling. Want de testmotor is hoegenaamd nog niet te koop.
Veel meer details zijn er niet. Dat het een automaat is, dat verraadt de foto bovenaan duidelijk. En dat het geluid nogal speciaal is. “Denk aan een straaljager op een vliegdekschip,” zeggen ze bij Harley zelf, en dat is er niet ver langs als je het lanceringsfilmpje bekijkt:
Benieuwd wat het uiteindelijke resultaat zal zijn. Volg de ontwikkelingen van de eerste elektrische Harley op de Project Livewire website.
Waarom motorrijden zonder ABS?
Hoe je de ABS uitschakelt op een BMW F 650 GS mono weet je al. Maar waarom zou je dat doen? Want de ABS is net een veiligheidssysteem. De naam (antiblokkeersysteem) zegt het al: het zorgt ervoor dat je wielen niet blokkeren.
In de praktijk treedt de ABS meestal in werking bij een noodstop of op een gladde ondergrond. Dankzij de ABS blijft je wiel draaien, ga je niet schuiven en verlies je de controle niet. En vermijd je een tête–à–tête met het asfalt.
Wanneer je een remmanoeuvre uitvoert met ABS zal je remweg wel langer zijn dan zonder, want het systeem vermindert de remkracht om je wiel draaiend te houden.
Toch rijd je op asfalt best steeds met je ABS ingeschakeld, want de iets langere remweg weegt niet op tegen de verhoogde veiligheid.
Offroad wordt dit echter een ander verhaal. Wil je bijvoorbeeld fors remmen op gravel, dan zorgt een slippend wiel ervoor dat je een pak sneller zal stilstaan dan met ABS. Doordat de losse ondergrond zich opstapelt voor je band, gaat je remafstand verkorten. Aanzienlijk zelfs.
Ter illustratie, een filmpje dat toont hoe de remweg 80% korter wordt door de ABS uit te schakelen.
Eerst met ABS, daarna zonder ABS en hard op de achterrem trappen, en tot slot zonder ABS en een combinatie van hard op de achterrem trappen en progressief de voorrem opbouwen.
Bovendien kan slippen met de achterrem dikke fun zijn, en daarnaast kan je – mits de nodige techniek – de slipbeweging ook gebruiken om te sturen.
Nieuwe Ducati Scrambler in 2015
Scramblers. Volgens Wikipedia de voorlopers van de offroadmotoren. Door de fabrikant aangepaste straatmotoren, herkenbaar aan de terreinbanden, aangepaste vering en omhooggebogen uitlaten. Of hobbyprojecten van een bende handige Harry’s.
Tegenwoordig zijn de af-fabriek scramblers dun gezaaid. De Triumph Scrambler is de enige. Een duidelijke afgeleide van de Triumph Bonneville. Hoewel hij de scramblerlooks wel heeft, zijn de offroadcapaciteiten van deze 865 cc aan de beperkte kant.
In 2015 komt de nieuwe Ducati Scrambler eraan. De nieuwe, maar niet de eerste. Want eind jaren 60 bracht Ducati al een reeks Scramblers op de markt, met variaties van 125 tot 450 cc. De productie van de Ducati Scrambler werd in 1974 stopgezet.
In welke mate die nieuwe Ducati Scrambler te vergelijken valt met zijn voorgangers of met de Triumph Scrambler valt nog af te wachten, want buiten een jaartal en een naam hebben de Italianen nog niks gelost.
En het teaserfilmpje verklapt ook niet veel meer.
Wie op de hoogte wil blijven: http://scramblerducati.com/
Hoe de ABS uitschakelen bij een BMW F 650 GS (mono)?
Mijn eerste offroadrit reed ik nog met de ABS ingeschakeld, maar tijdens de offroadcursus in april – en dankzij een aanwezige collega-650 GS mono-rijder – eindelijk ontdekt hoe je de ABS uitschakelt bij een BMW F 650 GS.
Het is heel eenvoudig, tenminste als je weet hoe het moet:
1. Hou de ABS-knop ingedrukt.
2. Van zodra het ABS-lampje op je display begint te flikkeren: laat de ABS-knop los.
3. Het ABS-lampje zal blijven flikkeren. Je ABS is nu uitgeschakeld.
Je kan de ABS uitschakelen terwijl de motor draait of als enkel je contact opstaat.
Terug inschakelen doe je door de motor volledig uit te schakelen en opnieuw te starten.
Bij de BMW F 650 GS mono was ABS een optie, dus al je geen ABS-knop vindt, had je niet tot hier hoeven lezen. Maar toch bedankt.
Veiling antieke motoren (Weybridge UK, 7/6)
Iemand die een oudje onderdak wil geven? Op 7 juni worden in het Britse Weybridge honderd oldtimer motoren geveild. Het volledige overzicht vind je hier. Een greep:
Vincent Comet.
Uit 1950.
21.820 mijl op de teller (dik 35.000 km).
In de jaren 80 voorzien van een nieuwe, getunede Vincent motor door wijlen Chas Guy.
Niet gerestaureerd, wel goed onderhouden.
Geschat tussen 14.000 en 18.000 £ (17.000 à 22.000 euro).
Update 9/6: niet verkocht.
Velocette LE.
Uit 1966, gebouwd door Veloce Ltd in Birmingham.
Was indertijd populair bij de Britse politiekorpsen.
23.728 mijl (38.000 km).
Komt uit een museumcollectie. In matige staat.
Update 9/6: verkocht voor 582 £ (720 euro).
Royal Enfield Model 160.
Uit 1911.
325 cc Motosacoche motor.
Zou tussen de 12.000 en 16.000 £ moeten kosten (15.000 en 20.000 euro).
Update 9/6: niet verkocht.
BSA Sunbeam.
Uit 1961.
De eerste stap van BSA in de scootermarkt.
Onlangs gerestaureerd.
Sinds de restauratie maar 22 mijl gereden (35 km).
Geschat op 1.500 à 2.200 £ (1.800 à 2.700 euro).
Update 9/6: verkocht voor 2.856 £ (3.530 euro).
Raleigh Model 14.
Uit 1926.
248 cc.
In 1974 gekocht door de huidige eigenaar voor 50 £, die hem volledig restaureerde (zijn tweede Raleigh Model 14 restauratie trouwens).
Moet nu tussen 6.000 en 8.000 £ opbrengen (7.400 en 9.900 euro).
Update 9/6: verkocht voor 4.480 £ (5.540 euro).
Ariel Square Four.
Uit 1956.
998 cc.
Wordt verkocht door de derde eigenaar.
Zeer goed onderhouden.
Prijskaartje wordt geschat op 14.000 à 18.000 £ (17.000 à 22.000 euro).
Update 9/6: niet verkocht.
BMW R60/5.
Uit 1971.
Slechts 2.270 mijl op de teller (3.600 km).
Veel jaren als collectiestuk gespendeerd, dus als je ermee zou willen rijden, dan heb je er wellicht nog wat werk aan.
Moet tussen 4.000 en 6.000 £ kosten (5.000 en 7.000 euro).
Update 9/6: verkocht voor 5.152 £ (6.370 euro).
Wie zijn slag slaat tijdens de veiling, mag me uitnodigen voor een middagje cruisen!
Motorkleding: review na 1 jaar in gebruik
Niet alleen de motor huist al een jaar chez Jean Le Motard, ook de motorkleding gaat intussen zolang mee. Tijd voor een review.
Motorjas: Rev’it Sand 2
De Sand 2 van Rev’it wordt verkocht als een drieseizoensjas. Lente, zomer en herfst. De jas heeft heel wat verstelriempjes, waardoor je ‘m mooi kan laten aanpassen. De protectiestukken kan je door middel van velcro positioneren zodat ze goed op je ellebogen en schouders zitten. De opbergmogelijkheden hadden misschien wat uitgebreider mogen zijn, hoewel voor mij net voldoende.
De jas heeft drie lagen: de buitenlaag waarin de beschermelementen zitten, een regenlaag en een warmtelaag. Die laatste twee kan je er apart uit halen. Da’s vooral erg aangenaam als de thermometer boven de 20°C klimt.
Verwacht je echter niet aan een zomerjas, zelfs niet met alle verluchtingsritsen wijd open. Tegen dorpskernsnelheden en aan rode lichten zal het in hartje zomer zweten zijn. Doe je vooral autostrade, dan vang je wel genoeg wind om boven de 20°C deze Rev’it aan te trekken.
In koudere perioden, als de temperaturen richting vriespunt duiken, is de Sand 2 niet warm genoeg. Maar een extra fleece eronder lost dat op.
Een regenlaag, dus de Sand 2 is waterdicht? De broek heeft me al in de steek gelaten, de jas (nog) niet. Misschien niet helemaal onlogisch, ik draag er meestal een fluovestje over. En de jas heeft niet zo’n opvangplek als het kruis van een broek, wat echt een zwakke plek is.
Nog een minpunt, maar minder erg dan het waterdichtheidsprobleem, is dat je de lichtgrijze stukken van de jas niet meer proper krijgt na een tijd. Maar je kan natuurlijk ook gewoon voor de volledig zwarte versie kiezen. Het beïnvloedt hoe dan ook de slijtage niet. Hij ziet er misschien een beetje vuil uit, maar versleten is hij nog niet.
Al bij al best tevreden over de Rev’it Sand 2. Goeie allroundjas, maar als je vooral in de zomermaanden rustig gaat toeren of bijvoorbeeld een offroadfanaat bent, zijn er betere opties.
Motorbroek: Rev’it Sand 2
Over de Rev’it Sand 2 broek kan ik ongeveer hetzelfde vertellen. Drieseizoens, drie lagen, verplaatsbare protectiestukken, net te doen in de zomer. Met twee verschillen:
1. Op vlak van waterdichtheid heeft de Sand 2 broek me al twee keer teleurgesteld. De regenlaag heb ik al twee keer moeten vervangen, telkens na 4 maanden in gebruik, dus ik verwacht me binnenkort weer aan een nat kruis. Redelijk groot minpunt.
2. De warmtelaag wordt overbodig als je een gewone broek draagt onder je motorbroek. In de winter is het perfect te doen om zo de kou in te duiken.
Besluit: minder tevreden van de broek dan van de jas, en daar heeft de waterdichtheid alles mee te maken.
Helm: Lazer Paname
Een systeemhelm. Bleek een goeie keuze, want het is leuk om met de klep omhoog te rijden. Als het tempo niet te hoog ligt tenminste. Of je moet graag vliegen eten.
De pasvorm is iets minder geworden na een jaar, maar de Lazer zit nog steeds passend genoeg.
Het ingebouwde zonnevizier is erg handig, en de pinlock doet wat hij moet doen: zorgen dat je vizier niet aanwasemt. Ook handig: bijna de volledige binnenkant kan je uit de helm halen voor een wasmachinebeurtje.
Na een tijdje opent en sluit de klep wel wat stroever (vooral na stoffige offroadritten), maar wat siliconenspray lost dat probleem in een wip op.
De verluchting is eerder matig te noemen. Vooral in de zomer zou wat meer airflow bij een volledig gesloten helm aangenaam zijn. Langs de andere kant heb je aan een hoog opgetrokken buffje genoeg om de wintermaanden met deze helm te trotseren.
Oh, en de kleur … Misschien niet de mooiste, maar je wordt wel snel gezien.
Na 20.000 km begint de Lazer Paname wat gebruikssporen te vertonen, maar een jaartje zal hij wellicht nog wel meegaan.
Motorhandschoenen (winter): Rev’it Alaska GTX
Uitgerust met Goretex, behoorlijk dik, volledig uit leder. Ze zijn nog altijd waterdicht en zijn na een tijdje zelfs behoorlijk soepel geworden.
Het plastic wissertje op de wijsvinger van de linkerhandschoenen, zodat je bij nat weer even je vizier kan ruitenwisseren, is slim.
Vriestemperaturen kan je met de Rev’it Alaska GTX echter niet trotseren, zelfs niet met je handverwarming op. Tenzij je grote afstanden en hoge snelheden vermijdt. Dan lukt het wellicht net met handverwarming. Maar de echte doorrijders die wat meer comfort en geen ijskoude vingers willen, zullen naar warmere alternatieven moeten zoeken.
Voor de rest wel tevreden van deze handschoenen. Doen wat ze beloven en na een jaar intensief gebruik valt de slijtage heel erg goed mee. Kan ik nog wel een jaartje mee verder.
Motorhandschoenen (zomer): Rev’it Chevron
Als het heet wordt, is het zweten in de Alaska GTX, dus dan trek ik de Chevron handschoenen van Rev’it aan. Ook volledig uit leder, maar dun en met veel perforatie.
Er zijn nog frissere handschoenen, maar dan moet je het wel zonder de protectie stellen waarmee deze Rev’its zijn uitgerust.
De Rev’it Chevron draag ik minder dan de winterhandschoenen, dus weinig slijtage te bespeuren.
Fluovestje: G&F
G&F is het huismerk van Eko. Het is een simpel fluovestje dat dankzij de elastische stukken mooi aansluit. Voorzien van reflecterende stroken en een rits vooraan.
Niks op aan te merken, alleen zou een opbergzakje handig geweest zijn. En na een jaar krijg je, zoals bij de lichte stukken van de jas, het vuil er nog moeilijk uit.
Motorlaarzen: Sidi Adventure Gore
De motorlaarzen heb ik pas in september gekocht, maar ik steek ze toch al in deze review.
Ik ben er erg tevreden over. In het begin zitten deze Sidi’s wat stijf, maar na een tijdje worden ze iets soepeler, hoewel je er geen lange wandelingen mee moet gaan doen.
Ik heb ze gekocht omwille van twee wensen: waterdicht en geschikt voor een stukje offroad.
Waterdicht zijn ze nog steeds, in de winter ook warm genoeg. Hoe heet ze in de zomer zijn valt nog af te wachten.
Offroad gedragen ze zich prima en een laag modder spuit je er gewoon met de hogedrukreiniger af.
Na een tijd begint wel gepiep te weerklinken: de wrijving van de plastic en lederen onderdelen. Wat siliconenspray brengt de rust terug.
Alleen jammer van een behoorlijke designfout: het beschermstukje voor het schakelpedaal op de linker laars had nog verder naar de neus mogen doorlopen. Ofwel ben ik de enige die eerder met de tenen schakelt dan met de wreef. Zorgt ervoor dat het leder op de neus lichtjes beschadigd wordt. Voorlopig nog geen probleem, maar op termijn moet ik de schoenmaker wellicht vragen om een extra laagje leder.
