Deze morgen in de file een motard bezig gezien die ik hoop nooit meer tegen te komen.

Filefilterende motards zijn er in allerhande soorten. Sommigen rijden stoïcijns door en steken nooit een bedankhandje op. Sommigen zwaaien meer dan dat ze hun stuur vasthouden. En sommigen worden boos als een auto de doorgang verspert. Wat zich meestal uit in een claxonstoot, een kwaad gebaar of even de knalpijp laten spreken.

Van dat laatste soort ben ik niet zo’n fan. Als iemand achter het stuur zijn krant zit te lezen of op z’n gsm bezig is, kan ik het motardgedrag nog begrijpen. Maar jaag je er automobilisten niet mee in het harnas? Ik hou het op positieve opvoeding: auto’s die voor me aan de kant gaan krijgen een bedankje.

Vandaag echter, du jamais vu. File op de E314 richting Heverlee. Een motard voor me die wel heel erg heetgebakerd was. Voortdurend gebaren naar auto’s dat ze plaats moesten maken. En toen, ineens, sloeg hij met z’n vuist op de flank van een auto die niet genoeg plaats ruimde. Gevolgd door een agressief “aan de kant!” gebaar. De automobilist gaf een geschrokken draai aan z’n stuur en claxonneerde daarna. Kwaad wellicht.

Even later hetzelfde tafereel. Een camionette die de doorgang nogal smal maakte. Baf baf, twee slagen met de vuist op de zijkant en woest teken doen. Ik schaamde me in zijn plaats. Hem voorbijsteken kon ik niet, daarvoor hield hij er het tempo teveel in.

Daarna reden we de E40 richting Brussel op en verscheen een andere motard in m’n spiegels. Ik liet ‘m voor, want achter de agressieveling rijden hoefde ik niet per se.

Ook mijn nieuwe voorrijder mocht de driftkop in actie zin. Lees verder →