Welke testmotoren me dit jaar het meest bevielen? Hier zijn m’n drie favoriete testmotoren van 2017.
3. Ducati Multistrada 950
De strijd om de derde plek was hevig. Zware battle tussen de Yamaha Tracer 900, de Triumph Tiger Explorer XRt en de Ducati Multistrada 950. De Tracer schittert met z’n fijne driecilinder en speelse rijkarakter, terwijl de Tiger Explorer je inpakt met comfort en technologie.
Maar het is de Multistrada 950 die de bronzen plak pakt, gewoon omdat hij zich mooi tussen de twee bevindt. Niet de meest speelse, niet de meest comfortabele, maar wel een pittig, perfect handelbaar motorblok, knappe looks, een zeer uitgebalanceerd rijgevoel en goede wendbaarheid. Als twee honden vechten om een been …
Al jarenlang is de 1200 GS een van de zoetste broodjes in de motorentoonbank. Dat heeft gevolgen. Je ziet ‘m overal en dan jaag je al eens mensen tegen je in het harnas. “Saai! Eenheidsworst!” roepen ze dan. “Iets waarmee iedereen rijdt, dat moet ik niet. Ik wil uniek zijn!”
De noppen van de Anakee Wilds waren bijna verdwenen, in het midden van het loopvlak toch. 21.102 km hebben ze gedaan. De voorband nog niet helemaal bandenkerkhofklaar, de achterband ver op.
De eerste paar duizend km’s was ik niet erg tevreden van deze Michelins. Ze gaven het gevoel dat ze al vanaf de eerste kilometer vierkant waren gereden. Duwen om ze in de bocht te krijgen en dan plots het kantelmoment. Nogal vervelend. Paar keer gezworen dat dit m’n eerste en tegelijk laatste set Anakee Wild zou zijn. Gelukkig verdween die vierkante ervaring uiteindelijk.
Nu moet ik me echter bedenken. Na de – eerlijk gezegd te lange – inrijperiode doet de band het zeer goed. Goeie grip, wat vooral opviel op natte stroken hersteld wegdek. De achterkant op Heidenau K60 en Continental TKC 70 werd er zenuwachtig van, de Wilds behielden makkelijker hun cool. Daarnaast kwam na het inrijden het vierkante gevoel nooit terug, iets waar ik met andere banden wel altijd last van kreeg.
Tijd voor vers rubber dus. Deze keer wou ik geen allroadband, want ik heb deze winter niet direct modderploeterplannen. En bovendien heb je aan een band à la TKC 80 of Anakee Wild eigenlijk niks in zo’n bad vettigheid. Het was lang geleden – van 2013 om precies te zijn – maar het mocht weer een 100% baanband worden.
Tijdens mijn zoektocht naar een geschikte band kwam ik toevallig uit bij Lees verder →
1100 onthullingen op EICMA dit jaar, ik pik er mijn elf favorieten uit.
BMW F 750 GS en 850 GS
Zoals vooraf geteased lost BMW nieuw GS-geweld. Niet één, maar twee nieuwe modellen: de BMW F 750 GS en de BMW F 850 GS. De 850 heeft duidelijk een meer offroad- en tourgericht karakter, terwijl de 750 de toegankelijke instapper is.
Het volledig nieuwe motorblok krijgt een grotere longinhoud dan z’n voorloper, van 798 cc naar 853 cc. Meer paarden ook, 77 pk voor de 750 GS, 95 pk voor de 850 GS, en meer koppel: respectievelijk 83 en 92 Nm. Ter vergelijking, de BMW F 800 GS waarvan we afscheid nemen, heeft 83 Nm en 85 pk.
Naast dat nieuwe motorblok heeft de kersverse middenklasse-GS ook een pak meer technologie aan boord. Denk aan een 6,5″ TFT-display en de LED-koplamp. Twee rijmodi, ABS en tractiecontrole zitten in het standaardpakket, voor bochten-ABS en -tractiecontrole moet je bijbetalen. Geen gewichtsverlies helaas, integendeel. Vanaf 24 maart in de showrooms met Belgische prijzen van respectievelijk 9.690 en 12.150 euro (Nederland: 10.944 en 13.894 euro).
Yamaha Ténéré 700 World Raid Edition
Op EICMA 2016 deed Yamaha ons al watertanden met de T7 Concept bike. Dit jaar helaas nog geen aankondiging van een productieversie, maar een nieuw, meer productiegericht prototype, de Ténéré 700 World Raid Edition.
Het motorblok is gebaseerd op de tweecilinder van de MT-07, en verder zien we onder meer een Akrapovic-uitlaat en carbon-onderdelen.
Hoeveel daarvan zal overblijven in het productiemodel, is afwachten. Afwachten tot EICMA 2018 wellicht. En dan vermoedelijk nog wachten tot 2019 vooraleer de 700 Ténéré effectief gereden kan worden. Zucht.
Oh, de eerder voorgestelde Yamaha Niken was er ook nog. Ik weet nog altijd niet goed wat ervan te denken. Een veel te vroeg geloste aprilvis of de eerste écht opwindende leaning trike? Volgend jaar toch maar ’s testen?
Triumph Tiger 800
Hopla, nog een middenklasse-allroader. Triumph verbeterde chassis en motorblok van de Tiger 800 op meer dan 200 punten, de eerste versnelling werd verkort, er is een nieuw windscherm dat in vijf standen ingesteld kan worden, een TFT-display, LED-koplamp, en de joystickknop die ik op de Street Triple al zo handig vond. En nog veel meer.
Continental TKC 80 voor, Heidenau K60 achter. Deze combi lag erop. Nog niet helemaal kaal, vooral vooraan niet, maar volgend weekend staat de Ardennen Challenge van Motortours en Tracks op het programma en daar start ik liever niet aan met een bandenset met weinig profiel.
Tijd voor vers rubber dus. Een echte noppenband was waarschijnlijk de beste keuze geweest voor de trip, maar soms moet je praktisch denken. Terug een allroadband dus, die qua levensduur pakken beter scoort dan genopt rubber. Deze keer de Michelin Anakee Wild eens proberen, die langer zou moeten meegaan dan de Continental TKC 80.
Zin om die nieuwe Triumph Street Triple te gaan bekwijlen? Of de Ducati SuperSport? Of doet een ander model je dromen? Komt goed uit, want Jean Le Motard geeft twee tickets weg voor het Auto & Moto Salon 2017.
Update: de wedstrijd is intussen afgelopen. Have fun met je tickets, Bert B.
In 2016 testte ik 10 motoren (welke 10 lees je hier). Daaruit m’n favorieten kiezen is vooral een kwestie van buikgevoel. Pk’s en allerhande technologische shizzle zijn leuk, maar uiteindelijk telt vooral het gevoel dat de motor je geeft. Hoe breed is de smile op je smoel? Hoe goed voel je je erop? Hoe ongeduldig ben je om je volgende rit te maken? Lekker subjectief dus. Mijn persoonlijke top 3 van dit jaar:
3. Yamaha MT-10
De Yamaha MT-10 ziet er een agressief beest uit, en dat is hij ook. 160 pk en 111 Nm lieger er niet om. Samen met een uitstekend rijwielgedeelte en puik stuurgedrag staat dat garant voor bergen fun. Bovendien laat dit beest zich ook makkelijk temmen – in druk stadsverkeer bijvoorbeeld – én biedt hij genoeg comfort om ook langere ritten verteerbaar te houden. Meer allround dan je op het eerste zicht zou denken dus.
De BMW S 1000 R en de Yamaha MT-10 zijn erg aan mekaar gewaagd. Kiezen tussen deze twee is een kwestie van persoonlijke smaak. En persoonlijk kies ik dan eerder voor de Duitser dan voor de Jap. Doorslaggevende argumenten: de voortreffelijke remmen, de supercontroleerbare, ultraverfijnde e-gas, het nog meer prestatiegerichte karakter, de funmultiplicerende quickshifter (Pro-versie vanaf 2017, dus op- én afschakelen zonder ontkoppelen) … Enfin, het totaalpakket heeft net iets meer gewicht.
En dan is er nog de BMW S 1000 RR. Hoewel die nog meer te bieden heeft dan de R, is de vraag: hoeveel heb je aan die nog meer? Op het circuit vallen de verschillen sneller op, maar als je enkel op de openbare weg rijdt, is de flinke meerprijs van de RR moeilijker te rechtvaardigen. Vandaar: 2 raketten op nummer 2.
BMW F 650 GS kilometerstand 1/1/2016: 76.191 km
BMW F 650 GS kilometerstand bij verkoop: 91.845 km
Afgelegde km’s in 2016 met mijn BMW F 650 GS: 15.645 km
BMW F 800 GS kilometerstand bij aankoop: 21.150 km
BMW F 800 GS kilometerstand 31/12/2016: 32.094 km
Afgelegde km’s in 2016 met mijn BMW F 800 GS: 10.994 km
Jean Le Motard 