Nieuw gerief 2017

Weinig nieuwe motorspullen erbij gekomen dit jaar. In maart serieus geïnvesteerd in een Klim-pak (review daarvan volgt nog), en verder:

Verwarmde handschoenen

De verwarmde jas van Gerbing beviel vorige winter uitstekend. Dus heb ik vóór de start van deze winter de uitrusting uitgebreid met verwarmde handschoenen van Gerbing. Ik ging voor het G-12 model. Die heeft kortere manchetten dan de andere modellen. Leek me handig omdat ik graag de manchetten van de handschoenen onder m’n mouwen stop als het hard regent. De review zal voor over een paar maanden zijn.

Offroadhandschoenen

M’n vorige offroadhandschoenen waren niet meer proper te krijgen. Tot daar aan toe. Maar na een uitschuiver in de Morvan zaten er ook gaten in, en da’s minder ideaal. Nieuw paar gekocht, opnieuw van Scott: de 450 Podium gloves.

Doorwaaibroek

Soldenkoopje van deze zomer: de IXS Namib Evo doorwaaibroek. Gekocht met het oog op de Alpentrip, en dat bleek een verfrissend idee. Blij dat ik ze meehad.

Protectorshort

Tijdens bovengenoemde uitschuiver in de Morvan liep ik een fraaie schaafwonde op m’n heup op. Niks ernstig, maar het deed me wel beseffen dat een crossbroek nul bescherming biedt. Dus op zoek naar een protectorshort. Paar modelletjes gaan passen: de Alpinestars Comp Pro shorts, de Alpinestars Evolution shorts, de Acerbis Soft 2.0 Protector shorts, de Alpinestars MTB Bionic Protector Shorts en de O´Neal Trail Protector Shorts. Gekozen voor de Alpinestars MTB Bionic. Zat het beste. Genoeg bewegingsvrijheid, maar ook genoeg beschermde lijfoppervlakte.

De Alpenridders maken plannen voor 2018

De vorige rondetafelbijeenkomst van de Alpenridders leverde heel wat plannen op, en er werden ook redelijk wat van die plannen waargemaakt dit jaar. Dus deden we dit jaar gewoon opnieuw een plannensmeedsessie. In Affligem deze keer, met 10 van de 13 Alpenridders rond de tafel. Mooie opkomst. Benieuwd wat we van ons lijstje concreet gaan maken in 2018.

  1. Dirty Roads van de KNMV, allroadreis in de Alpen
  2. Albania Raid 2018
  3. Allroadtrip naar de Pyreneeën of de Alpen, op eigen houtje
  4. March Moto Madness, Franse of Belgische editie (als die laatste tenminste doorgaat dit jaar)
  5. Enduro-driedaagse met Centre Trail
  6. Frankrijk diagonaal met Trail Rando
  7. Paris-Dunkerque, maar wegens altijd direct volzet en eigenlijk belachelijk duur, gewoon zelf georganiseerd
  8. Verlengd weekendje onroad (de Alpentrip Hightlights bijvoorbeeld?)
  9. Onroadtrip naar bijvoorbeeld Schotland of gravelvlammen in Zweden
  10. Dagje trial
  11. Dagje circuit (Clubmot of Motorsportschool?)
  12. Dagje enduro (Bilstain? Rando TT?)
  13. Wheelie-opleiding (met Stunt & Wheelie School, Bleuk of Vado Motor Events?)

Nog aanraders? Laat gerust een commentaartje achter.

Top 3 favoriete testmotoren 2017

Welke testmotoren me dit jaar het meest bevielen? Hier zijn m’n drie favoriete testmotoren van 2017.

3. Ducati Multistrada 950

De strijd om de derde plek was hevig. Zware battle tussen de Yamaha Tracer 900, de Triumph Tiger Explorer XRt en de Ducati Multistrada 950. De Tracer schittert met z’n fijne driecilinder en speelse rijkarakter, terwijl de Tiger Explorer je inpakt met comfort en technologie.

Maar het is de Multistrada 950 die de bronzen plak pakt, gewoon omdat hij zich mooi tussen de twee bevindt. Niet de meest speelse, niet de meest comfortabele, maar wel een pittig, perfect handelbaar motorblok, knappe looks, een zeer uitgebalanceerd rijgevoel en goede wendbaarheid. Als twee honden vechten om een been …

Het testverslag van de Ducati Multistrada 950 vind je hier.

2. BMW R 1200 GS Rallye

Al jarenlang is de 1200 GS een van de zoetste broodjes in de motorentoonbank. Dat heeft gevolgen. Je ziet ‘m overal en dan jaag je al eens mensen tegen je in het harnas. “Saai! Eenheidsworst!” roepen ze dan. “Iets waarmee iedereen rijdt, dat moet ik niet. Ik wil uniek zijn!”

Lees verder →

Terug op baanbanden

De noppen van de Anakee Wilds waren bijna verdwenen, in het midden van het loopvlak toch. 21.102 km hebben ze gedaan. De voorband nog niet helemaal bandenkerkhofklaar, de achterband ver op.

De eerste paar duizend km’s was ik niet erg tevreden van deze Michelins. Ze gaven het gevoel dat ze al vanaf de eerste kilometer vierkant waren gereden. Duwen om ze in de bocht te krijgen en dan plots het kantelmoment. Nogal vervelend. Paar keer gezworen dat dit m’n eerste en tegelijk laatste set Anakee Wild zou zijn. Gelukkig verdween die vierkante ervaring uiteindelijk.

Nu moet ik me echter bedenken. Na de – eerlijk gezegd te lange – inrijperiode doet de band het zeer goed. Goeie grip, wat vooral opviel op natte stroken hersteld wegdek. De achterkant op Heidenau K60 en Continental TKC 70 werd er zenuwachtig van, de Wilds behielden makkelijker hun cool. Daarnaast kwam na het inrijden het vierkante gevoel nooit terug, iets waar ik met andere banden wel altijd last van kreeg.

Tijd voor vers rubber dus. Deze keer wou ik geen allroadband, want ik heb deze winter niet direct modderploeterplannen. En bovendien heb je aan een band à la TKC 80 of Anakee Wild eigenlijk niks in zo’n bad vettigheid. Het was lang geleden – van 2013 om precies te zijn – maar het mocht weer een 100% baanband worden.

Tijdens mijn zoektocht naar een geschikte band kwam ik toevallig uit bij Lees verder →

EICMA 2017: de 11 lekkerste onthullingen

1100 onthullingen op EICMA dit jaar, ik pik er mijn elf favorieten uit.

BMW F 750 GS en 850 GS

Zoals vooraf geteased lost BMW nieuw GS-geweld. Niet één, maar twee nieuwe modellen: de BMW F 750 GS en de BMW F 850 GS. De 850 heeft duidelijk een meer offroad- en tourgericht karakter, terwijl de 750 de toegankelijke instapper is.

Het volledig nieuwe motorblok krijgt een grotere longinhoud dan z’n voorloper, van 798 cc naar 853 cc. Meer paarden ook, 77 pk voor de 750 GS, 95 pk voor de 850 GS, en meer koppel: respectievelijk 83 en 92 Nm. Ter vergelijking, de BMW F 800 GS waarvan we afscheid nemen, heeft 83 Nm en 85 pk.

Naast dat nieuwe motorblok heeft de kersverse middenklasse-GS ook een pak meer technologie aan boord. Denk aan een 6,5″ TFT-display en de LED-koplamp. Twee rijmodi, ABS en tractiecontrole zitten in het standaardpakket, voor bochten-ABS en -tractiecontrole moet je bijbetalen. Geen gewichtsverlies helaas, integendeel. Vanaf 24 maart in de showrooms met Belgische prijzen van respectievelijk 9.690 en 12.150 euro (Nederland: 10.944 en 13.894 euro).

Yamaha Ténéré 700 World Raid Edition

Op EICMA 2016 deed Yamaha ons al watertanden met de T7 Concept bike. Dit jaar helaas nog geen aankondiging van een productieversie, maar een nieuw, meer productiegericht prototype, de Ténéré 700 World Raid Edition.

Het motorblok is gebaseerd op de tweecilinder van de MT-07, en verder zien we onder meer een Akrapovic-uitlaat en carbon-onderdelen.

Hoeveel daarvan zal overblijven in het productiemodel, is afwachten. Afwachten tot EICMA 2018 wellicht. En dan vermoedelijk nog wachten tot 2019 vooraleer de 700 Ténéré effectief gereden kan worden. Zucht.

Oh, de eerder voorgestelde Yamaha Niken was er ook nog. Ik weet nog altijd niet goed wat ervan te denken. Een veel te vroeg geloste aprilvis of de eerste écht opwindende leaning trike? Volgend jaar toch maar ’s testen?

 

Triumph Tiger 800

Hopla, nog een middenklasse-allroader. Triumph verbeterde chassis en motorblok van de Tiger 800 op meer dan 200 punten, de eerste versnelling werd verkort, er is een nieuw windscherm dat in vijf standen ingesteld kan worden, een TFT-display, LED-koplamp, en de joystickknop die ik op de Street Triple al zo handig vond. En nog veel meer.

Voornaamste punt van kritiek bij de vorige Tiger 800 was Lees verder →

Test: Lazer Monaco Evo Carbon

Sinds december vorig jaar gebruik ik de Monaco Evo Droid Pure Carbon van Lazer Helmets. Intussen zijn we een klein jaar en zo’n 30.000 km verder, heb ik ’s zomers en ’s winters gereden, door ijzige kou, in gietende regen en onder een bloedhete zon. Tijd voor de review.

De Monaco Evo Droid Pure Carbon is een systeemhelm van het Belgische Lazer Helmets. Niet zomaar eentje. Hij is uit carbon vervaardigd, waardoor hij in maatje small slechts 1350 gram weegt. Volgens Lazer is het daarmee de lichtste systeemhelm op de markt. Daarnaast is het fotochromatische vizier een opvallende feature. Het prijskaartje is navenant: om en bij de 500 euro tel je neer voor deze helm. Of hij dat waard is? Over naar de details.

Styling

Systeemhelmen zien er meestal net wat plomper uit dan integraalhelmen. Oorzaak daarvoor is uiteraard de klep die open kan en het mechanisme om de klep te openen en te sluiten. Toch ziet de Lazer Monaco Evo er slanker uit dan de gemiddelde systeemhelm.

In de Pure Carbon uitvoeringen is de carbonstructuur mooi zichtbaar onder een matte laag. De klep is niet van carbon, maar van een glanzend plastic. De afwerking zit goed, met oog voor detail, zoals de in de achterkant verwerkte reflector.

Naast de versie uit carbon kan je kiezen voor een gewone, door Lazer “Glass” gedoopte, versie. De prijs is wat lager, het gewicht wat hoger.

Pasvorm

Heb je een smal hoofd of ben je een dikkop? Of een helm lekker zit, is iets heel persoonlijks. Bovendien kan er heel wat verschil zitten tussen de pasvormen van de diverse helmmerken. En sowieso zitten systeemhelmen doorgaans minder strak dan integraalhelmen. Passen is dus de boodschap.

De Monaco Evo zit Lees verder →