Wie heeft in zijn kindertijd nooit met een paar speelkaarten zijn fiets omgetoverd tot een imaginaire motor? Dat luide geklepper, heerlijk. En je was jezelf al aan het brainwashen, want als er één motormerk is dat dat geluid benadert, is het toch wel Harley-Davidson zeker?
Fastforward naar maart van dit jaar. Of ik geen Harley wou testrijden voor een weekje. Mijn motorervaring is beperkt, op een Harley had ik zelfs nog nooit gezeten, dus … waarom niet?
Wie aan Harley denkt, denkt aan choppers, uit de kluiten gewassen tourers en uiteraard dat typische Harley-geluid dat je vanop een paar straten hoort aankomen.
Mijn testmotor is echter geen zware mastodont à la CVO Limited maar de lichtste jongen uit Milwaukee: de Iron 883 uit de Sportster-reeks. Al krijgt hij in augustus gezelschap van een nieuw pluimgewicht: de Street 750 komt dan het Harley-gamma aan de onderzijde verruimen.
Voorlopig is hij echter nog de instapper der Harleys, met een instapprijskaartje: 8.745 euro basisprijs. Scherp. Tel daarbij zijn smalle lijf en lage zit, en je bent goed bezig om Harley newbies te overtuigen eens een Hog te proberen, zonder dat je daarvoor direct een Fat Boy moet temmen.
Zithouding: het is een rebel
Al vanaf de eerste meters merk je het: de Iron 883 mag dan wel de lichtste Harley zijn, toch maakt hij de rebel in je wakker. Knieën tegen de tank en tenen op de voetsteunen, zoals de rijschool het je aanleert? Vergeet het. Niet met deze jongen.
De voetsteunen staan ver naar buiten, je tenen voelen zich er niet op hun gemak. Zet er echter het midden van je voet op, en je merkt direct dat dit is hoe het moet. Even je voet pivoteren op de steun en je tikt zo in een andere versnelling. Idem voor de achterrem aan de andere kant.
Knieën tegen de tank? Als je graag met X-benen op de motor zit. Op de Iron 883 zit je met de benen wijd uit elkaar. Punt.
Nadeel van die houding is logischerwijze minder controle en meer windvangst. Dat merk je zeker aan autostradesnelheden. Als de wind fout zit, voel je zelfs trillingen doorheen de hele motor gaan, iets wat ik bij mijn BMW F 650 GS nog nooit heb gemerkt.
Verder geeft het zadel je maar één keuze: zó zitten en niet anders. Tijdens korte ritten geen ramp, maar als je langer onderweg bent is het comfortabel voor rug en kont als je eens kan verschuiven. Dat mag je echter vergeten bij de Iron 883.
Bad boy met verleidelijke looks
Thuis mocht ik – of eerder de Iron 883 – rekenen op een bijzonder enthousiast onthaal van Inge. Hij had direct haar hart gestolen. “Zou je de BMW niet inruilen voor deze?”, mocht ik tijdens mijn testweek meermaals horen.
Jean Le Motard 