Hebben ze even op moeten oefenen vermoed ik.
Beelden uit 1953.
Met de neus op de feiten: M.A.G. Combi Screening
Altijd goed om eens te checken of je rijvaardigheid op de motor nog een beetje oké is. De screenings van M.A.G. (de lobbyvereniging voor motorrijders) zijn dan handig. Gratis (dank u wel, Vlaamse overheid), en in elke provincie te vinden.
Ik daar gisteren naartoe. De screenings gebeuren door de mannen van Stam Eduction. Instructeur Jef met zijn BMW S1000RR had een bont allergaartje onder zijn hoede: Jan met z’n BMW R 100 RT uit 1977, Suzuki Versys 650 waarmee Johanneke al naar Japan reed, een Kawasaki KLR650 met L-stickers op het topkoffer, een gloednieuwe Kawasaki Versys, Dirk met z’n Kawasaki Ninja ZX-7R en mezelf.
In de voormiddag deden we op een afgesloten terrein oefeningen. Focus op zithouding, kijktechniek en tractiecontrole. Denk aan de oefeningen die je doet als je voor je motorrijbewijs gaat: slalom, cirkel draaien, traag rijden, noodstop, uitwijkmanoeuvre … Dat ging bij mij allemaal behoorlijk vlot (wat ook wel mag als je nog maar pas je rijbewijs behaalde), alleen bij de noodstop heb ik nog de neiging om naar beneden te kijken in plaats van in de verte zoals het hoort. Werkpuntje.
’s Namiddags de baan op. Eén voor één op kop rijden met Jef achter je. Defensief rijden, zwakke weggebruikers in de gaten houden, voorrangsregels respecteren, snelheid … de hele reutemeteut.
Ik kreeg twee opmerkingen. Eén: dat ik meestal goed doorreed maar soms teveel inhield (logisch: ik zag in mijn achteruitkijkspiegel dat de groep niet meer volgde, dus vertraagde ik, want er zat toch geen auto tussen ons). Twee: dat ik de bochtentechniek nog wat explicieter mocht toepassen (daar kan ik Jef geen ongelijk in geven). Voor de rest was Jef zeker tevreden.
Achteraf een vragenronde over het verkeersreglement, wat nog redelijk vers in mijn geheugen zat, om de dag motorscreening af te sluiten.
Persoonlijk niet zo veel schokkends gehoord van Jef. Wat normaal is als je nog maar pas slaagde voor je rijexamen. Maar dat zo’n screenings geen zin hebben, wil ik zeker niet beweren. Integendeel. Wie al een paar jaar rijdt, of z’n motorrijbewijs gratis bij z’n autorijbewijs kreeg, kan tijdens zo’n dag veel opsteken. En je wordt sowieso nog eens met je neus op je fouten of foutjes gedrukt. In mijn geval lijkt een bochtencursus me iets interessants.
De rest van de groep (plezante groep trouwens!) bracht het er ook meer dan behoorlijk van af.
Bedankt aan Jef, Stam Eduction, M.A.G. en de Vlaamse overheid, en tot over een paar jaar!
Wie ook een motorscreening wil volgen, voor info en inschrijvingen is ’t langs hier.
40k
De grens van de 40.000 km ligt ook al achter ons.
Tv-tip: Beckham Into The Wild
David Beckham heeft zijn voetbaltenue aan de kapstok gehangen. Eindelijk tijd om te doen waar hij zin in heeft. Een roadtrip per motor met een paar vrienden bijvoorbeeld. En de bestemming mag uitdagend zijn. Het Braziliaanse regenwoud bijvoorbeeld.
De BBC maakte een documentaire van deze tocht, die leidt door het chaotische verkeer van Rio en de diepste krochten van de jungle, soms per kano en dan weer over ruig terrein.
Welke motor kiest Beckham voor zo’n uitdagende tocht? Een allroad zou voor de hand liggen, maar meneer kiest voor een Triumph Bonneville T100. De stijlvolle T100-looks zitten Beckham als gegoten, maar offroad stelt Bonnie weinig voor. Gelukkig stak Triumph het gezelschap een handje toe: breder stuur, hogere uitlaat, customzadel, nieuw spuitwerk, een stel noppenbanden …
Het resultaat ziet er bijzonder stoer uit, met een vette knipoog naar de Triumph Scrambler.
Canvas zendt de documentaire Beckham Into The Unknown dit weekend in twee delen uit: zaterdag 12 juli om 19u10 en zondag 13 juli om 18u30.
Dagje offroad: Peter D’Haese goes Endurofun 2014
Zondag stond nog eens een dagje offroad op het programma. Afspraak om 9 uur in Sint-Martens-Latem voor Peter D’Haese goes Endurofun, editie 2014. Dat het een gemakkelijke route zou worden, werd vooraf verkondigd. En toen gooiden de weergoden een paar bakken water voor de wielen. Het leek wel een herhaling van de Endurofun Lenterit 2014.
Het begon nochtans bedrieglijk eenvoudig. Met meer asfalt dan de Lenterit. Maar de offroad stukken werden steeds pittiger. Trappen afrijden (de carterbescherming heeft z’n dienst gedaan), diepe plassen doorwaden (waar zijn mijn wielen?!), vastzitten in de modder (hey jongens, kom eens duwen!).
Binnen de kortste keren stond iedereen nat in het zweet. De asfaltstroken waren dan ook welkom om even op adem te komen.
Behoorlijk wat modder, dat betekent: valpartijen. Zoals deze jongen, met de spectaculairste holderdebolder van de dag:
Hij kwam er gelukkig met de schrik, een deuk in het ego en wat krassen op z’n tank van af.
Bij mij is de moto deze keer maar één keer tegen de vlakte gegaan. Voorwiel in het linker modderspoor, achterwiel koos rechts, corrigeren lukte niet door de diepe sporen … en daar ging-ie.
Uiteindelijk een rit gedaan van 140 km. Rond 9u15 vertrokken, pas om 18u30 aan de finish. Mooie route door de Vlaamse Ardennen. Heuvels, velden, bossen, we hebben het allemaal gehad.
Technisch gezien was de Lenterit moeilijker. Bemodderde kasseienruggen die afglijden naar moddergeulen hebben we zondag bijvoorbeeld niet gezien. Af en toe kregen we zelfs een strookje propere gravel voor de wielen.
Ook weer aan wat dingen kunnen werken. Vooral leren tegen je instincten in te gaan. Niet kijken naar het probleem vlak voor je wielen, maar in de verte kijken. Niet vertragen voor een hindernis maar net een beetje gas bijgeven. Opmerkelijk hoeveel makkelijker alles gaat als je zo rijdt. Een gewoonte is het nog niet, dus het is constant focussen.
En het bleek nog maar eens dat mijn straatbanden niet ideaal zijn op onverhard. Volgend setje zal wellicht de Heidenau K60 Scout worden, daar hoor ik goeie dingen van. Geen pure offroadband, maar iets tussen straat en offroad in. Want ik doe nog altijd vooral baankilometers.
Mijn 650 GS daarentegen bleek weer een prima offroad werkpaardje. Licht en makkelijk onder controle te houden, zeker als ik sommigen zag zwoegen met hun 1150 of 1200 GS.
Het was weer een leuke (én vermoeiende) offroaddag die naar meer smaakte. Na de zomer wellicht een Type 2 cursus gaan volgen om de techniek verder bij te schaven. Voor nu: merci aan Endurofun en Peter D’Haese voor de fijne organisatie.
Patrick Vandenbulcke en Paul Van Nieuwenhuyze hadden een camera mee en maakten dit filmpje:
Afsluiten doen we een paar foto’s van Endurofun zelf. Je kan me een aantal keer spotten (zoek de oranje helm). Bekijk de volledige fotoset van Endurofun hier.
WO II Motorcycle Meeting
Dit weekend tegengekomen: de heren (en een paar dames) van Hangar 44 tijdens hun WO II Motorcycle Meeting. Kernwoorden: oldtimers, camouflagekleuren, ronkende motoren, loeiende legersirenes.
Eentje stond stil om de weg te wijzen:
Project LiveWire: de eerste elektrische Harley komt eraan
Aan elektrische auto’s in het straatbeeld beginnen we stilaan te wennen. Elektrische motoren, da’s een ander verhaal. BMW lanceerde pas de C evolution, een 100% elektrische maxi-scooter, en bij KTM vind je de Freeride E, ook 100% elektrisch, maar veel meer dan dat is er niet. Nog niet. Want Harley-Davidson werkt momenteel aan hun eerste elektrische model.
Vandaag onthulden de Amerikanen hun Project Livewire. De eerste elektrische Harley-Davidson is nog in volle ontwikkelingsfase, maar rijden met een proefexemplaar kan wel al. Tot in 2015 organiseert Harley testritten in de States om daarna ook naar Europa te komen. De feedback van de testrijders zal Harley meenemen in de verdere ontwikkeling. Want de testmotor is hoegenaamd nog niet te koop.
Veel meer details zijn er niet. Dat het een automaat is, dat verraadt de foto bovenaan duidelijk. En dat het geluid nogal speciaal is. “Denk aan een straaljager op een vliegdekschip,” zeggen ze bij Harley zelf, en dat is er niet ver langs als je het lanceringsfilmpje bekijkt:
Benieuwd wat het uiteindelijke resultaat zal zijn. Volg de ontwikkelingen van de eerste elektrische Harley op de Project Livewire website.
Jean Le Motard 