Verslag: Endurofun Adventuretrip Alpen 2016 (deel 2)

Dag 4 – dinsdag 20 september – Het fort

Het tentvolk is vroeg uit de veren en het gaat al direct over bandenspanning. Jan en ik voelden gisteren weinig verschil. We vragen aan Bart hoeveel bar hij aanraadt. Volgens hem hangt veel af van band en bandenmaat. Hij voelt gewoon. De band met twee duimen lichtjes kunnen induwen, zoiets.

Ik laat op gevoel m’n band af en kom uit op 1,2 bar voor en 1,8 bar achter. Hoewel een ander metertje weer wat anders beweert.

pressure-meter

Bart heeft intussen de weersvoorspellingen bekeken en gooit het programma om. Normaal zou offroaddag 2 een oefendag worden, maar het belooft vandaag mooi te worden en morgen minder, dus we doen een position switch. Morgen oefendag, vandaag een rit naar “Het fort”.

We vertrekken om 10 uur, maar helaas met een man minder. Frederik liep deze winter een skiblessure op, de offroadschokken doen daar geen goed aan. Jammer genoeg zijn er in de buurt genoeg mooie passen en banen over asfalt, anders kon meneer vanaf nu voor het avondeten zorgen.

triumph-offroad-alps

De route die we vandaag nemen begint zoals gisteren (grind- en aardewegen) maar verandert stilaan naar een meer stenig parcours. Nog meer opletten geblazen in korte klimmende bochten, zien dat je tractie houdt en evenwicht bewaart. Het verschil in bandendruk is nu wel merkbaar (stukken beter zo!) maar door bochten vliegen is er niet bij. Een steile haarspeldbocht bergop vereist de volle aandacht.

Het is voor mij nog zoeken hoe ik zo’n bocht het best neem met de Tiger, in eerste (waarin hij bij vlug gas lossen durft stilvallen) of in tweede (waarin hij bij trage manoeuvres souplesse mankeert en in ademnood dreigt te raken). Dat onwennige zorgt ervoor dat ik – net voor we het fort bereiken – voor de eerste keer deze reis op m’n bakkes ga. In een scherpe draai valt de motor stil, net voor het punt dat je het gas opent om ‘m uit de bocht te trekken. Het is redelijk steil bergop en er is geen houden aan: motor tegen de vlakte. Zelf loop ik geen kwetsuren op, de motor wel: de rechter handkap breekt aan één kant af, spiegel en pinker zijn geschramd. Valt mee, al zijn de handkappen blijkbaar erg kwetsbaar.

Jan helpt me de motor rechtzetten en we vatten het laatste stuk aan. Na een pittige finale klim bereiken we het fort. 2809 meter hoog zegt de Tripy van Ben.

Het is intussen Lees verder

Verslag: Endurofun Adventuretrip Alpen 2016 (deel 1)

Dit jaar organiseerde Endurofun voor het eerst de Adventuretrip richting Italiaanse Alpen. Gezamenlijk binnendoor oprijden in 3 dagen, daarna 4 dagen offroad rijden zonder bagage (die blijft op de camping) en dan in 2 dagen terug naar huis. Twee offroadtrainingen bij Endurofun moeten volstaan om mee te kunnen. De reis mikt hiermee op de beginnende allroadreiziger. En zo ben ik er eentje. Dus ik ging mee.

alpentrip-vertrek

Dag 1 – zaterdag 17 september – Het vertrek

Afspraak om 8 uur op het vertrekpunt nabij Herk-De-Stad. 13 deelnemers:
Bart VM (niet te verwarren met Bart van Endurofun) met een BMW F 800 GS
Frederik met een BMW 1200 GS
Tony met een BMW 1200 GSA
Karel met een BMW 1200 GSA
Johann met een BMW 1150 GSA (aka Dikke Bertha)
Max met een KTM 1190 Adventure R
Luc met een KTM 1190 Adventure R
Chris met een KTM 1190 Adventure R
Bram met een KTM 990 Adventure (en met z’n 29 de jongste deelnemer)
Piet met een Yahama XT660Z Ténéré (en met z’n 66 de oudste deelnemer)
Ivo met een Triumph Tiger 800
Jan met een Triumph Tiger 800 XCa
En ikzelf met een Triumph Tiger 800 XCa (waarvan je hier het testverslag kan lezen)

Het merendeel heeft Continental TKC 80 gemonteerd, enkelen doen het op TKC 70, Heidenau K60 Scout en Michelin Anakee Wild. Drie begeleiders mogen dat zootje avonturiers in het gareel houden: Endurofun-bezielers Bart en Maja (met hun kersverse Africa Twins) en Ben (KTM 950 Super Enduro).

Na een korte introductie met een kop koffie en een chocoladekoek mogen we ons verdelen in 4 groepjes. We gaan vandaag in kleinere groepjes rijden, telkens met een kopman die een Tripy meekrijgt. Jan en Tony ken ik vanop de Triocursus, wij haken aan bij Ben.

Het startschot wordt iets na 9 gegeven. We rijden een vlotte route via onder meer La Roche en duiken Luxemburg in. Daar stoppen we ’s middags met de hele bende voor de lunch op een zonnig terras. Bart vertelt wat anekdotes die – als je al eens een cursus of rit bij Endurofun deed – bekend in de oren klinken. Dat betert gelukkig de volgende dagen, dan komen de verhalen boven die nog niet werden grijsgedraaid.

bochten-onderweg

Na de lunch zetten we aan richting Frankrijk. Het wordt een redelijk lange dag met weinig pauzes. 498 km. Wel een mooie route. Reeksen haarspeldbochten, lange stukken recht met velden zover het oog reikt, kronkelwegen door bossen met de zon die doorheen het dichte bladerdek het wegdek bezaait met witte vlekken.

Rond 18 uur bereiken we de finish: een camping in de buurt van de Noordelijke Vogezen. Tentje opzetten en aanschuiven in de kantine van de camping. Warme camembert met brood en garnituur, in combinatie met een paar glazen wijn en een portie vermoeidheid komt dat flink aan. Iedereen vroeg de tent in.

tent-motor

Dag 2 – zondag 18 september – Zeikweer

Het regende ’s nachts. Het matrasje was ook nog wennen. En ’s ochtends tikken de druppels ook nog op het tentzeil. Niet bijster goed geslapen dus. En ik ben niet de enige. Redelijk wat vermoeide kopjes, allemaal snel snel die natte tent inpakken en dan de kantine in.

Met een stevige koffiekoek en een kop koffie worden de plannen beraamd. Want zoals Bart gisteren al zei: elke reis is een avontuur, en plannen kunnen wel gemaakt worden, maar staan open voor verandering. Daarom nemen we niet opnieuw binnenwegen, maar rijden we de autostrade op om zo snel mogelijk de regenzone te verlaten, en dan terug binnendoor.

Niemand die daar graten in ziet, dus rond 9 uur vertrekt de hele groep. In D-systeem deze keer: Bart en Maja voorop, Ben als rode lantaarn. Dat gaat redelijk vooruit, maar je merkt dat zo’n groep van 16 voor flink wat tijdverlies zorgt aan péages of bij een gezamenlijke tankbeurt. Dat in kleine groepjes rijden van dag 1 was dus zo’n slecht idee nog niet.

met-zn-allen-tanken

Even na 13 uur houden we halt in de buurt van Dijon. De hemelsluizen zijn intussen nog altijd niet dicht. Sommigen hebben het koud, anderen ontdekken dat hun laarzen of handschoenen toch niet waterdicht zijn. Even opwarmen in een wegrestaurant, kracht opdoen met een hamburger en frieten, en het begeleiderstrio dat alle mogelijke weerapps bekijkt.

Het verdict: Frankrijk zal de hele dag regen over zich krijgen. Het oorspronkelijke plan om op de Franse-Zwitserse grens te overnachten gaat nu finaal de vuilbak in. Want om vanavond de tent op te zetten in de regen en morgenochtend opnieuw een natte tent te moeten inpakken, daar heeft niemand zin in. Het nieuwe plan: in kleine groepjes rechtstreeks naar onze eindbestemming in Italië. Nog een dikke 400 km te gaan.

Tony, Jan en ik vertrekken om 14u30 en houden er een stevig tempo op na. Onderweg blijven de buien nog steeds niet uit, maar gelukkig trakteert Lees verder

Endurofun Herfstrit 2015

Voor de panne, en na de test met de Triumph Speed Triple R, nam ik deel aan de Herfstrit van Endurofun. Ik reed al twee Endurofunritten (de Lenterit en de Peter D’Haese rit, beide vorig jaar) en was mentaal voorbereid om er weer een dagje glijden, vallen, opstaan en weer doorgaan van te maken. Want een droge offroadrit had ik nog niet meegemaakt.

Maar kijk, de zon was van de partij, samen met zo’n 100 motards. Naar goede gewoonte werd het pak opgedeeld in groepjes op basis van offroadervaring en bandenkeuze.

endurofun-herfstrit-vertrek-motocare

Nieuw tijdens deze Herfstrit 2015 was dat Team Endurofun drie routes had geprepareerd: de hardcoreroute voor de doorwinterde offroaders met noppenbanden, de softcoreroute voor wie minder ervaring of straatbanden had, en de beginnersroute voor wie nog nooit het asfalt verliet. Die laatste groep werd op sleeptouw genomen door Gert (jup, die van de Type 1 cursus).

Ikzelf heb niet gigaveel offroadervaring, en mijn Anakee 3’s kan je moeilijk als een noppenband bestempelen, dus ik vormde samen met Jan (Triumph Tiger 1200), Rigo (KTM 1050 Adventure) en Bart (BMW F 800 GS) een softcoregroepje.

De week voor de rit was amper regen gevallen, dus de route lag er voor 98% droog en stoffig bij. Da’s eens iets anders dan gladde kasseistroken en modderige paden. En een wereld van verschil om op te rijden. Heerlijk om ook ’s de minder intensieve (en snellere) kant van een dagje offroad te ervaren. Kan je al ’s oog hebben voor de mooie omgeving.

herfstrit-endurofun

Lees verder

Roadtrip naar Oostenrijk

Uitstapje met het werk naar Oostenrijk vorige week. De meeste collega’s gingen met auto’s, maar collega Luc en mezelf kozen voor helm en motorpak. Hoewel een blik op de planning duidelijk maakte dat er weinig vrije tijd zou zijn. Maar een blik op de kaart toonde meren, rivieren en bergen.

roadtrip-oostenrijk

Afspraak in Maasmechelen, Luc met zijn Triumph Tiger Sport, ikzelf met een BMW R 1200 RT (waarover in deze blogpost meer). Op naar Sankt Wolfgang im Salzkammergut, Oostenrijk. In twee etappes: de eerste dag tot in Wiesbaden (280 km), de tweede dag tot de finish (620 km). En voor de terugreis hetzelfde. Niet de ideale verdeling, maar ’t werd zo voor ons beslist.

Voor ons allebei was het Lees verder

Win een roadtrip van 2 maanden met Harley-Davidson

harley-discover-more-2015

Eén lucky bastard kan op een twee maanden durende roadtrip doorheen Europa met een Harley-Davidson Street Glide.

Inbegrepen:
– Onkosten voor overnachtingen, food, drinks, enzovoort
– 25.000 euro zakgeld (ja, vijfentwintigduizend euro)
– De motor die je na je roadtrip gewoon mag houden (ook nog eens 25.000 euro waard)

Al aan het watertanden? Waag je kans om het gezicht van Discover More 2015 te worden. Deadline: 20 maart.

Als je wil weten welk avontuur je te wachten staat, check Discover More 2014.

Stukje offroad: tussen Kouter en Larestraat in Leest

offroad-leest

Deze morgen nog eens binnendoor naar Brussel gereden. Fantastisch stukje offroad ontdekt. Recht door de akkers.

Niet zeker of dit openbare weg is. Er stond alleszins geen straatnaambordje en op Google Maps staat het baantje ook niet aangeduid. Maar er kwam ook geen boer achter me aan met z’n riek.

offroad-kouter-larestraat-leest

Vertrek: Kouter, Leest (bekijk het startpunt op Google Maps)
Aankomst: Larestraat, Leest (bekijk het aankomstpunt op Google Maps)
Afstand: 1 km

kouter-larestraat-leest

Dagje offroad: Peter D’Haese goes Endurofun 2014

peter-dhaese-endurofun

Zondag stond nog eens een dagje offroad op het programma. Afspraak om 9 uur in Sint-Martens-Latem voor Peter D’Haese goes Endurofun, editie 2014. Dat het een gemakkelijke route zou worden, werd vooraf verkondigd. En toen gooiden de weergoden een paar bakken water voor de wielen. Het leek wel een herhaling van de Endurofun Lenterit 2014.

Het begon nochtans bedrieglijk eenvoudig. Met meer asfalt dan de Lenterit. Maar de offroad stukken werden steeds pittiger. Trappen afrijden (de carterbescherming heeft z’n dienst gedaan), diepe plassen doorwaden (waar zijn mijn wielen?!), vastzitten in de modder (hey jongens, kom eens duwen!).

mudmen-motor-offroad-modder-sleuren

Binnen de kortste keren stond iedereen nat in het zweet. De asfaltstroken waren dan ook welkom om even op adem te komen.

Behoorlijk wat modder, dat betekent: valpartijen. Zoals deze jongen, met de spectaculairste holderdebolder van de dag:

wreed-accident-motor-offroad

Hij kwam er gelukkig met de schrik, een deuk in het ego en wat krassen op z’n tank van af.

Bij mij is de moto deze keer maar één keer tegen de vlakte gegaan. Voorwiel in het linker modderspoor, achterwiel koos rechts, corrigeren lukte niet door de diepe sporen … en daar ging-ie.

Uiteindelijk een rit gedaan van 140 km. Rond 9u15 vertrokken, pas om 18u30 aan de finish. Mooie route door de Vlaamse Ardennen. Heuvels, velden, bossen, we hebben het allemaal gehad.

modder-rijden-motor

Technisch gezien was de Lenterit moeilijker. Bemodderde kasseienruggen die afglijden naar moddergeulen hebben we zondag bijvoorbeeld niet gezien. Af en toe kregen we zelfs een strookje propere gravel voor de wielen.

endurofun-peter-dhaese-2014

Ook weer aan wat dingen kunnen werken. Vooral leren tegen je instincten in te gaan. Niet kijken naar het probleem vlak voor je wielen, maar in de verte kijken. Niet vertragen voor een hindernis maar net een beetje gas bijgeven. Opmerkelijk hoeveel makkelijker alles gaat als je zo rijdt. Een gewoonte is het nog niet, dus het is constant focussen.

offroad-rit-bmw-gs

En het bleek nog maar eens dat mijn straatbanden niet ideaal zijn op onverhard. Volgend setje zal wellicht de Heidenau K60 Scout worden, daar hoor ik goeie dingen van. Geen pure offroadband, maar iets tussen straat en offroad in. Want ik doe nog altijd vooral baankilometers.

Mijn 650 GS daarentegen bleek weer een prima offroad werkpaardje. Licht en makkelijk onder controle te houden, zeker als ik sommigen zag zwoegen met hun 1150 of 1200 GS.

bmw-f-650-gs-offroad

Het was weer een leuke (én vermoeiende) offroaddag die naar meer smaakte. Na de zomer wellicht een Type 2 cursus gaan volgen om de techniek verder bij te schaven. Voor nu: merci aan Endurofun en Peter D’Haese voor de fijne organisatie.

Patrick Vandenbulcke en Paul Van Nieuwenhuyze hadden een camera mee en maakten dit filmpje:

http://vimeo.com/99780645

Afsluiten doen we een paar foto’s van Endurofun zelf. Je kan me een aantal keer spotten (zoek de oranje helm). Bekijk de volledige fotoset van Endurofun hier.

peter-dhaese-endurofun-6

peter-dhaese-endurofun-5

peter-dhaese-endurofun-4

peter-dhaese-endurofun-3

peter-dhaese-endurofun-2

peter-dhaese-endurofun-1