Test: Yamaha XSR700

Hippe customs en opgekalefaterde classics doen het goed in motorland. Dat de fabrikanten daar ook een graantje van willen meepikken, ligt dus voor de hand. De uitingen van dat graantjesgepik lopen nogal uiteen. Een doorontwikkelde classic als de huidige Triumph Bonneville is bijvoorbeeld iets heel anders dan een geretrostylede bike als de BMW R nineT.

Bij Yamaha bedachten ze het Yard Built project: custombouwers die zich – op vraag van Yamaha – helemaal laten gaan met een van hun modellen. Die creaties brachten genoeg inspiratie voor een nieuwe Yamaha lijn: de Sport Heritage modellen. Moderne technologie met een oud/klassiek/custom sausje erover.

yamaha-xsr-700

Rond, rond, rond

De XSR700 is een van Yamaha’s Sport Heritage worpen. Op basis van de geprezen MT-07 (hetzelfde blok en een deel van het rijwielgedeelte), maar met een heel eigen look. Klassiekere tank, breder stuur, andere zit. Maar ook een ronde koplamp, een rond achterlicht en een ronde teller. Zelfs de wielen zijn rond, die zotte Japanners toch. Alleen de spiegels zijn niet rond, maar ze bieden je wel een prima zicht achteruit.

Even terug naar de teller. Die is opvallend klein maar ook opvallend afleesbaar. Snelheid duidelijk in beeld, versnellingsindicator en tankinhoud iets meer op de achtergrond, toerental in de rand en tot slot is er nog één plekje vrij waar je gemiddeld verbruik, huidig verbruik, temperatuur, omgevingstemperatuur, kilometerstand, een van de twee triptellers of de tijd kan laten verschijnen. Ik heb grotere displays gezien die minder goed vielen te ontcijferen.

yamaha-xsr700-review

Voor de XSR700 betaal je in België 8.290 euro, maar tot minstens eind juni (aldus Yamaha) bedraagt de lanceringsprijs 7.990 euro. Of je het op die basisprijs kan houden, durf ik echter te betwijfelen, want een van de sterke punten van de XSR700 is zijn customizeerbaarheid (als dat een woord is tenminste). Het subframe kan je bijvoorbeeld eenvoudig eraf halen, net als de duovoetsteunen. Yamaha biedt je een heel arsenaal accessoires aan om je XSR700 te personaliseren, en dat doet het prijskaartje natuurlijk stijgen. Mijn testexemplaar werd gepimpt met handbeschermers, tankpads op de zijkant, een flyscreen, twee zijtassen, vorkkappen en het vlakke zadel. Verhoogt je factuur zo’n 1.400 euro.

Form over function, toch wat de accessoires betreft

Of je dat allemaal nodig hebt, is uiteraard persoonlijk. Van het flyscreen ben ik bijvoorbeeld geen fan, de styling van de handbeschermers had beter gekund, en de zijtassen – hoe mooi ook – zijn niet erg praktisch: met 8 liter per stuk erg klein, de vergrendeling zit in de tas (wat betekent dat je soms de inhoud eruit moet nemen om je tas aan de tasdrager te vergrendelen of te ontgrendelen) en elke tas heeft ook nog eens een apart sleuteltje. Mocht het aan mij zijn, ik zou al die accessoires inruilen voor Lees verder

Weekendje Ardennen met Quechua (en de Yamaha XSR700)

Of ik geen zin had in een weekendje Ardennen, vroeg Decathlon. Om hun Quechua trekkinggamma te ontdekken en intussen ook nog wat leuke dingen te doen. Met het oog op de Alpentrip, waarvoor ik wel wat trekkersmateriaal nodig heb, ik dus daarheen. Met een Yamaha XSR700 (waarvan je hier de review kan lezen). De heenrit was helaas rushen, wegens krappe planning. Bestemming: een camping in Hamoir, naast de Ourthe. De andere deelnemers: voornamelijk reisbloggers. Waardoor ik me een beetje de rare eend in de bijt voelde. Gelukkig bleken de andere eenden vriendelijk.

decathlon-quechua-yamaha

Als intro kregen we een woordje uitleg over Decathlon en Quechua. Wat hun visie is, hoe ze research & development aanpakken, hoe het komt dat hun prijzen lager liggen dan die van de A-merken. Interessante uiteenzetting. Kort samengevat: Decathlon doet de ontwikkeling zelf, ook de productie van prototypes, steeds met een goeie prijs-kwaliteitverhouding in het achterhoofd. Daarnaast drukken ze de marketingkost zoveel mogelijk. En tot slot hebben ze enkel eigen winkels, wat betekent dat er geen tussenpersonen (en extra marges) zijn. Wie hierover meer wil weten, lees de artikels van Tjoolaard en Ferket, die zijn een paar maanden terug op bezoek geweest in het Decathlon Design Center in Frankrijk.

Verder is Decathlon er ook heel nuchter in dat ze niet kunnen (of willen) concurreren met de topproducten van pakweg een The North Face. Het materiaal voor experten, zeg maar. Maar hun eigen topproducten kunnen zich – naar eigen zeggen – wél meten met de basisproducten van die A-merken. Alleen is de perceptie van het grote publiek nog niet mee. Tijd dus voor ons om wat dingen te testen.

Dat testen – of toch het testen van gerief dat voor een motorreiziger interessant kan zijn – zou echter voor later zijn. Eerst nog een leuk (en warm) middagje hoogteparcours. Daarna stond de voorbereiding van het avondmaal op het programma. Ook een avontuur. De mannen van Nomad and Rebel hadden een stoomput gegraven. Terug naar de prehistorie. Kuil in de grond, gloeiend hete stenen erin, laagje takken erover, eten erop en dan de kuil afdekken met takken, bladeren en tot slot aarde. En dan vier uur laten stomen.

stoomput-nomad-rebel

Dat gaf ons de tijd om onder meer onze drinkfles te personaliseren met/door de mannen van Kapow, een wedstrijdje 2 seconds-tent opzetten en terug opplooien te doen, te leuteren over het voordeel van merinowol, en ons te installeren voor de nacht. Ideaal moment om wat Quechua gerief te testen.  Lees verder