Verslag: The Dutch 1000 (editie 2018)

The Iron Butt Association en hun ritten heb ik hier al eens uit de doeken gedaan. Langeafstandsritten tot je kont kapot is. Denk aan uitdagingen als 1000 mijl in 24 uur of alle Amerikaanse staten aandoen in 10 dagen. Toen ik vernam dat in Nederland voor het eerst een gelijksoortige rit werd georganiseerd was mijn interesse dan ook meteen gewekt (en mijn kont begon al te klagen).

The Dutch 1000 heet het evenement. De bedoeling: een vooraf uitgetekende route van 1000 km doorheen Nederland afleggen binnen de 24 uur, en dat via een aantal checkpoints.

Het opzet van dergelijke ritten is niet meteen de mooiste route of de meest kronkelige. De afstand, daar gaat het om, en de uitdaging die dat met zich meebrengt. Hou je het vol, zo lang in het zadel, of gaat je lijf tegensputteren? Ik verwachtte me dus niet per se aan de leukst rijdende route doorheen een fantastisch decor.

De allereerste editie van The Dutch 1000 zou dit jaar plaatsvinden, maar blijkbaar kwam daar wat meer bij kijken dan de organisatie had verwacht, dus werd dit jaar beslist om een “generale repetitie” op touw te zetten: een rit van 500 km, met zo weinig mogelijk autosnelweg.

Laat ik meteen zeggen dat de communicatie rond het evenement nogal chaotisch verliep. Naast de site heb je een Facebook-pagina, -event en -groep. Combineer dat met enthousiaste organisatoren en je krijgt zoveel posts dat de boel nogal onoverzichtelijk wordt. In de week voor de rit werden bijvoorbeeld diverse routes gedeeld, becommentarieerd, aangepast en opnieuw gedeeld. Dat de organisatie niet strak georchestreerd verliep had een verklaring: het was een lastminutebeslissing om dit jaar toch een “halve Dutch” te plannen.

Hoe dan ook kwam uiteindelijk alles goed en stond ik op zaterdagochtend om 8u op de stoep bij Dani, een van de organisatoren. Wie dat wou kan daar ontbijten of gewoon een kop koffie drinken, om daarna naar de startplek te rijden. We waren met een twintigtal deelnemers, waarvan drie Belgen. Vooral allroads en touringfietsen, ikzelf op een BMW K 1600 B die Lees verder

Gevolgd: Endurofun Offroadcursus Type 1 Nederland

endurofun-offroad-cursus-nederland

Ik had de Type 1 Offroadcursus van Endurofun al gevolgd, vorig jaar. De Type 2 wil ik ook graag doen, maar de agenda wil niet meewerken. De Type 1 cursus wordt echter ook in Nederland gegeven. Daar is de ondergrond anders dan de Belgische editie: zanderig. Gezien mijn zandervaring nihil is, ik dus daarheen. Vorig weekend, in Eersel bij onze Noorderburen.

Deze keer niet Bart en Maya als instructeurs maar Gert. Die mocht vijf deelnemers intomen: 3x 1200 GS, 1x 650 GS en 1x Africa Twin.

Het theoretische deel liep gelijk met vorige keer. Houding, positie op de “weg”, koffiekoek erbij. Om 10u30 trokken we richting onverhard parkeerterrein voor wat opwarmoefeningen. Lees verder

1ste Amigo’s Ride Out Treffen – MTC Amigo’s

mtc-amigos-ride-out-westkapelle-bmw-f650gs

Mijn amigo Jacques Le Motard kocht een tijdje geleden een mooie BMW R850R. Verder dan een paar toertjes rond de kerktoren was hij nog niet geraakt, dus wij gisteren naar het 1ste Amigo’s Ride Out Treffen van MTC Amigo’s voor een deftige dooprit: ruim 230 km, vanuit Schoten naar Yerseke, Middelburg, Westkapelle, Vlissingen en zo langs de Schelde en de Antwerpse haven terug.

Fijne stopplaatsen, mooie vergezichten, typische Hollandse kleine dorpjes, de boer op zijn veld, uitgestrekte vlaktes, maar ook soms wat langdradige stukken en teveel rechtdoor. Een redelijk lange rit ook: we vertrokken om iets na 10 en waren tegen 18 uur terug in Antwerpen. Misschien was het verste punt iets te ver gekozen en was een bochtiger parcours dichter bij huis leuker geweest.

Hoe dan ook, het was een plezante dag. Heerlijk het hoofd leegmaken, focussen op de pijltjes, genieten. En chapeau voor de organisatie, want de bepijling was dik in orde. 230 km bordjes hangen, je moet het maar doen.

Lees verder