Auteursarchief: Jean Le Motard
10k
26.200 km, oftewel 10.000 L-kilometers in de wielen. Stilaan tijd voor dat rijbewijs zou ik zeggen …
Bezoekje aan het Honda Museum
Je kan helemaal naar Japan voor een bezoekje aan de Honda Collection Hall, of je doet het via Google Maps.
Motoren te spotten op verdiep 1 en 2.
2de poging praktisch rijexamen: manoeuvres oké, maar …
Mijn BMW F 650 GS bleek niet te voldoen om het rijexamen mee te doen, dus twee uurtjes examenbegeleiding geboekt bij de rijschool (a.k.a. “huur een geschikte motor”). Deze ochtend was het zover.
Zoals vorige keer beloofd moest ik maar 25 euro betalen, maar ik mocht nog 19 euro extra ophoesten want het examencentrum moest een volgmotor voor de examinator voorzien. Euh … oké dan …
We waren met drie. Een man die een Vespa had gekocht en daarvoor zijn rijbewijs moest behalen, en een vrouw die op haar 50ste eraan was begonnen nadat haar man en zoon de motormicrobe te pakken hadden gekregen.
Eerst de manoeuvres. Danny de Vespaman beet de spits af. Ging van de eerste keer perfect. Groen licht.
Dan de vrouw. Haar tweede keer, vorige keer was ze bij de manoeuvres de mist in gegaan. En nu helaas ook. Bij de eerste poging een voetje aan de grond voor ze aan de slalom begon en nog eentje bij het achtjes draaien. Bij de tweede poging raakte ze een kegeltje bij het uitwijkmanoeuvre. Dju.
Mijn beurt. Weer wennen, want het was eventje geleden dat ik op die Kawasaki ER-6n van de rijschool had gezeten. De achtjes lukten, al was het nipt. Net voor de strook met traag rijden viel ik stil, motor niet gewend, dus gebrek aan voeling met de koppeling … En na de trage strook viel ik ook stil, toen ik de koppeling loste om het S-bochtje te nemen.
De examinator sprak me na de eerst poging aan: niet stilvallen voor en na het traag rijden en bij de noodstop reed ik niet snel genoeg: 47 km/u waar ik minimum 50 moet. Maar “als ik u zo zie rijden zal het wel goed komen bij de tweede poging.”
Bleek gelukkig waar te zijn. Tweede poging ging vlekkeloos. Oef. Da’s al achter de rug.
Dan de weg op. De instructeur van de rijschool zei vooraf dat we geluk hadden, hij had de examinator al gezien en dit was niet de strengste.
Eerst Danny. Kwam een half uur later met een teleurgesteld gezicht terug, blijkbaar niet volledig stilgestaan aan een stopbord. Twee keer zelfs. Ai.
Dan ik. Het begin ging redelijk goed vond ik. Eén keer had ik misschien een auto voorrang kunnen geven, hoewel de auto nog ver genoeg weg was om gewoon door te rijden. Maar dan kwam een reeks kruispunten en ik twijfelde: moet ik hier voorrang geven of niet? Dus een keer een auto voorrang geven terwijl het misschien niet moest, en 10 minuten later voorrang genomen terwijl ik misschien voorrang had moeten verlenen … Tegen dat ik terug op het examencentrum was had ik al geen goed gevoel meer.
En dat gevoel bleek goed te zitten. Niet geslaagd. Blijkbaar was ik door het oranje gereden, terwijl ik nog ruim had kunnen stoppen. Kruispunt in Mortsel. Rood licht, twee auto’s voor mij. Het springt op groen en de auto’s rijden vlot door, ik onmiddellijk erachteraan. Maar ik had niet meer naar de lichten gekeken en dat had ik dus moeten doen, want het was al op oranje gesprongen. Dat groen licht duurt daar dus maar een paar seconden. Zware overtreding.
Verdere opmerkingen van de instructeur: zoals verwacht dat ik op sommige kruispunten niet wist of het voorrang van rechts was of niet, en ik had ook ergens een mevrouw aan een zebrapad niet laten oversteken (die heb ik gewoon niet gezien)
Balen dus.
Chance dat ik van de manoeuvres af ben, maar voor de wegproef zal ik weer 2 uur examenbegeleiding moeten boeken bij de rijschool wegens geen geschikte motor in mijn garage. Maar eerst nog wat gaan oefenen op die kruispunten.
Nog eens met de auto
De motor op onderhoud, dus twee dagen met de auto naar het werk. Antwerpen – Brussel, oh the joy. Enige troost is dat ik nog eens wat muziekjes kan luisteren onderweg. Maar voor de rest: afzien.
Ik ben wel benieuwd hoe lang ik het ga uithouden, met de motor de winter tegemoet. Want het begint ’s morgens flink frisser te worden. Koude vingers al, we zullen de handvatverwarming eens moeten aanspreken binnenkort.
Update 12/10:
Vandaag eindelijk de motor gaan halen. Blijkbaar was de ketting en het tandwiel ook aan vervanging toe. Dus die stukken moesten besteld worden. Maw: meer dan een week met de auto Antwerpen-Brussel gedaan. Ik weet weer waarom ik ben beginnen motorrijden. Trouwens, wel goed om nog eens de wegsituatie door de ogen van een autobestuurder te zien.
25000
Eerste poging praktisch rijexamen: gekloot!
Zaterdag was al geen al te beste dag, maar vandaag was het nog erger. Vanmorgen om half 8 afspraak in het examencentrum voor mijn praktisch rijexamen. Om kwart na 7 wandel ik er binnen.
“Goeiemorgen. Het is voor het praktisch examen, rijbewijs A.”
“Uw voorlopig rijbewijs en uw identiteitskaart alstublieft. Da’s dan 55 euro.”
Ik betaal.
“Mag ik ook uw verzekeringsdocument en het inschrijvingsbewijs van de motor?”
Ik wist niet dat ik die nodig had, maar ik heb ze bij. Kopies. Zitten altijd in mijn jas. De originele documenten liggen thuis.
“Ik heb wel de originele papieren nodig. Geen kopies.”
“Oei! Die heb ik niet bij.”
“Dat stond toch vermeld op het papier dat u heeft gekregen toen u uw afspraak bent komen maken?”
“Euh … nee hoor.”
Ik haal het papier boven. Niks te zien van vereiste documenten.
“Het stond ook vermeld in het boekje dat u gekregen heeft toen u uw theoretisch examen hebt afgelegd.”
Alsof ik toen elke letter gelezen heb. Even een oog geworpen op de manoeuvres, maar de rijschool zou me wel vertellen hoe dat precies moet.
“Sorry, maar dan kan u geen examen doen. Of u moet nog snel naar huis rijden. Misschien kunt u dan nog net aansluiten bij de groep.”
“Kan ik niet nu mijn examen doen, en dan kom ik straks langs met de originele papieren?”
“U mag alleen maar het terrein op met de originele documenten. Ga anders even in de wachtzaal zitten, dan overleg ik het hier.”
Half uur gewacht. Komt er een andere kerel naar me toe.
“Als u vandaag terugkomt met de originele documenten, kunnen we u nog wel erbij nemen hoor. Mag ik uw documenten nog eens zien?”
“Alstublieft.”
“Ai. Er is wel nog een ander probleem. Uw motor heeft maar 37 kW. In het oude systeem moest u minimaal 35 kW hebben, maar in het nieuwe systeem is 40 kW het minimum. Met deze motor mag u het examen niet doen.”
“Ja maar, waarom wist ik dat niet?”
“Dat stond vermeld op het document dat u gekregen heeft toen u uw afspraak voor het examen bent komen maken.”
Zelfde verhaaltje, ik laat het papier zien, en krijg dan het “ook in het boekje dat u kreeg bij het theoretisch examen” argument.
“Kan u geen motor van een vriend regelen?”
“Vandaag nog? Nee.”
“Dan zal u een andere keer moeten terugkomen. U hoeft dan wel slechts 25 euro te betalen in plaats van 55. Tot ziens meneer.”
Feest.
Motor van een vriend regelen. Allemaal gemakkelijk gezegd. Als die alleen 1200 cc baanmachines hebben, doe daar maar eens manoeuvres mee. Of vraag ze of je hun motor mag lenen om een paar uren manoeuvres mee gaan te oefenen. Die zullen lachen.
’t Zal de rijschool worden. Twee uurtjes examenbegeleiding boeken en het rijexamen doen met de motor van de rijschool.
En de L, die blijft er nog even op plakken.
Jean Le Motard 