Zonder training aan zo’n offroadrit deelnemen is misschien niet het meest lumineuze idee, hoewel het allemaal nog best meeviel. Verschijn je zonder training aan de start, dan kan vooraf wat theorie opsnuiven zeker geen kwaad.
Een 110 pagina’s tellende how-to-offroadgids heb ik eerder al aanbevolen, maar wie liever beeldjes ziet dan letters, kan op YouTube wel wat vinden.
Drie video’s die een tipje van de offroadsluier lichten:
Natuurlijk kan je eerst een offroadcursus volgen vóór je offroad gaat. Of je vat de koe bij de hoorns en doet gewoon mee aan een offroadrit. Dus ging ik naar de jaarlijkse Lenterit voor allroads van Endurofun. Met zo goed als geen offroadervaring.
Vooraf even gecheckt bij de organisatie of dat verstandig van mij was. Bart stelde me gerust: gebrek aan techniek zou ik moeten compenseren met spierkracht en ballen. Maar op zich zou het moeten lukken.
Dus ik zaterdagochtend naar Tielt-Winge, waar de rit vertrok. Ruim 70 deelnemers aan de start, die opgedeeld werden in groepjes van een zestal man, op basis van ervaring, motor- en bandentype. Ik bleek de minste ervaring van ons groepje te hebben, maar ervaren rotten zaten ook weer niet bij.
Na een koffie en een croissant was het tijd voor de briefing. Er was een rit van 160 km gepland, maar die zou misschien ingekort moeten worden omdat de regen van de dag ervoor de route zwaarder en dus trager had gemaakt.
We zouden rijden in D-systeem, met een Tripy voor de voorrijders (die best de meest ervaren personen van de groep zijn). Ik had nooit in D-systeem gereden, maar dat bleek al heel snel peanuts.
Vlak voor de start nog snel wat offroadtips gesprokkeld bij de mannen in mijn groepje:
1. Altijd het laagste punt van de weg zoeken anders kan je naar beneden schuiven en val je misschien.
2. Het stuur losjes vasthouden zodat het voorwiel zelf z’n pad kan zoeken.
3. ABS uitschakelen.
4. De rubbers van je voetsteunen halen, want die worden glad door de modder, dus gevaarlijk bij het rechtop staan.
5. Steeds genoeg afstand houden.
6. Oppassen met de voorrem, meer de motor- en achterrem gebruiken als het glad wordt.
Start de motoren, we vertrekken! Het regent, en al heel snel blijken de offroadstukken er erg slipperig en modderig bij te liggen. De snelheid ligt erg laag en soms moet een voetje aan de grond gezet worden om een val te voorkomen. Maar het is niet te vermijden: af en toe gaat er eentje tegen de grond in onze groep. De schade blijft gelukkig minimaal.
Het belang van geschikte banden wordt zonneklaar. In mijn groepje twee BMW 1150 GS’en en twee 1200 GS’en, alle vier op straatbanden. Die hebben het het moeilijkst en schuiven vooral de eerste kilometers, als het allemaal nog wat wennen is, geregeld tegen de grond.
Ik kom ook aan de beurt, als de motor voor mij plots in de remmen vliegt voor een flinke modderheuvel op onze route en dan tegen de vlakte gaat. Ik zie dat ik niet meer op tijd kan stoppen, rem en wil uitwijken en daar gaat mijn motor ook tegen de grond. Geen houden aan. Een laag modder, geen schade. Oef.
Al een geluk dat we geregeld een stukje asfalt nemen om van het ene bospad naar de andere veldweg te rijden, dan kan je even op adem komen.
In de voormiddag moet ik de motor nog twee keer laten vallen. Eén keer als ik in een smal moddergeultje zit te rijden tegen de rand van een holle weg, en ik de motor domweg niet meer kan houden als hij uit het geultje glipt. De motor valt in een doornstruik, dus een paar kleine krasjes op de rechterflank. De andere keer op een bemodderd kasseipad, ik kan mijn evenwicht niet houden, en mijn schoen blijft net te lang achter de voetsteun haken (dat heb je dus niet voor mét rubbers), en daar gaat hij weer aardwaarts. Deze keer wel wat schade (merkte ik achteraf thuis), een gaatje en wat krassen op mijn plastic kuip.
Gelukkig blijft het daarbij en na een tijd voel je dat je toch wat zekerder op je voetsteunen gaat staan. In de namiddag ben ik niet meer gevallen. Flinke jongen.
Wel begin ik in de namiddag mijn spieren te voelen. Hier en daar schiet de kramp erin: linkerbovenbeen, linkerhandpalm, linkerduim, rechterpols.
Tegen het einde van de rit komt de zon erdoor en liggen sommige veldwegen er al lichtjes opgedroogd bij. Wat een verschil!
Uiteindelijk rijden we om 16u45 terug binnen, na 150 km. Tielt-Winge, Lubbeek, Bierbeek, Beauvechain, Jodoigne, Hoegaarden, Kumtich, Kortenaken en zo terug. Een voldaan gevoel. Zware dag, maar plezant. Mooie route door bossen en velden, al kwam er van genieten van het landschap weinig in huis omdat ik zo hard gefocust was op niet op mijn bakkes gaan.
Algemene bedenkingen:
– Zo’n offroadcursus zou geen slecht idee zijn. Kwestie van een volgende keer met wat techniek aan de start te verschijnen, minder tegen de grond te gaan, en zekerder te kunnen rondrijden.
– Banden. Mijn Anakee 3’s zijn gemaakt voor 90% onroad- en 10% offroadgebruik. Ik moet zeggen dat ze best hun mannetje stonden tijdens de rit, in vergelijking met de 100% wegbanden van mijn groepsgenoten, maar ze liepen toch snel vol en het was duidelijk dat de voorrijder met zijn noppenband en de achterrijder met zijn Heidenau K60 Scouts het makkelijker hadden. Bij de volgende bandenwissel misschien voor een meer offroadgerichte band kiezen.
– De moto zelf. Dat ik heel content ben van mijn BMW F 650 GS. Ik moet er niet aan denken dat ik deze rit met een zware 1150 of 1200 GS had moeten doen, zonder offroadervaring. Als zo’n grote jongen begint te vallen of glijden is er weinig houden aan, zeker met mijn (gebrek aan) techniek. De 650 GS kon dikwijls nog net op het nippertje recht gehouden worden. En aan power had ik absoluut geen gebrek. Wat mij betreft dus de ideale motor om de eerste offroadstappen te zetten.
Na zo’n rit zit je motor onder de motor. Ik zou dat met een tuinslang kunnen afspoelen werd mij gezegd. Dat bleek echter niet het geval. Met de hogedrukreiniger lukte het wel.
Ook schoenen en broek konden best even gehogedrukreinigd worden.
Tot slot nog een chapeau voor de organisatie. Fijne rit, zorgvuldige voorbereiding, aangename en ongedwongen sfeer. Gaf zin in meer.
En de dagen erna kan je ook nagenieten. Van de spierpijn.
Tot slot nog een paar foto’s van Endurofun zelf. Voor hun volledige fotoset van de Lenterit 2014 moet je hier zijn. Wie goed kijkt kan mij drie keer spotten! Klik op de foto’s voor groot formaat.
Met de motor op vakantie, dat betekent overnachten in een hotel, bed & breakfast, vakantiehuis of de eigen tent. Of met de caravan achter de motor, want dat kan ook.
Moby1 maakt zo’n caravans voor moto’s. Aan rijplezier zal je wellicht ietsje moeten inboeten door het gewicht van ongeveer 130 kg, en het comfort is uiteraard ook geen vijf sterren waard.
Een Moby1 C2 caravan is binnenin 203 cm lang en verkrijgbaar in twee breedtes: 102 cm en 122 cm. Met andere woorden: lekker knusjes, als je met twee reist.
De vloer is volledig bedekt met een matras, en er prijken enkele hangkastjes tegen de achterwand. Onder de achterklep is nog wat extra opbergruimte voorzien en een werkblad. Toilet, douche, lavabo, vaatwasser, microgolfoven, bubbelbad: nougatbollen. Alhoewel de mogelijkheid misschien wel bestaat want elke caravan wordt op bestelling en volgens de wensen van de klant gebouwd.
Startprijs bedraagt $ 6.500 (omgerekend zo’n € 4.700). Nadeel: de firma is in de States gevestigd, en of ze naar Europa verzenden is de grote vraag.
Als iemand een Europese producent kent van dergelijke motorcaravans, hoor ik het graag!
2fast4u.be, een van de grootste en actiefste motorforums van ons landje, bestaat 10 jaar en daarom organiseren ze een groot evenement op 8 juni in Heusden-Zolder.
Op het goed gevulde programma: bepijlde rondrit met ontbijt, motor-gymkhana, stuntshows, exclusieve wagens en moto’s, fotoshootmogelijkheid, standjes, bbq, kinderanimatie en meer.
Inkom: 5 euro in vvk of 7,50 euro aan de kassa. Leden en -12-jarigen gratis.
Alle info en vvk vind je hier.
Filefilteren is in België wettelijk toegelaten, maar hoe zit het aan een rood licht? Mag je tussen een rij auto’s door aan de verkeerslichten? Als ik mijn theorieboeken goed gelezen heb, mag dat wel. Toch denk ik dat sommige automobilisten zich hieraan ergeren.
Er is echter een hele goeie reden waarom motards er zo graag voor zorgen dat ze niet als laatste in een rij staan. De jongeman in het filmpje hieronder demonstreert waarom.
En deze is er dan nog met veel geluk vanaf gekomen.
Filefilteren is een van de voordelen van motorrijden. Je zou al zot zijn, mocht je het niet doen. Met een kleine 13.000 motorkilometers in 2013, waarvan makkelijk 90% tijdens de spits op de E19 Brussel-Antwerpen, heb ik intussen enige file-ervaring. Hier mijn tips voor beginnende filefilteraars.
1. Ken je motor.
Rijd je nog maar pas met je motor? Of ben je het niet gewoon om door smalle ruimtes te rijden? Dan is het even wennen om tussen twee rijen auto’s door te rijden. Check vooraf even waar je motor het breedst is. Je stuur? Of rijd je met koffers en zijn die breder dan het stuur? Zorg dat je dit weet, anders kom je misschien voor onaangename verrassingen te staan als het écht smal wordt.
2. Ken de regels.
Sinds 1 juni 2011 voorziet de Belgische wetgeving filefilterregeltjes. Dank u, Etienne Schouppe. De regels zouden tot de gekende leerstof moeten behoren. Niet harder dan 50 km/u, en niet meer dan 20 km/u sneller dan de andere voertuigen. Al valt het in de praktijk wat tegen om die snelheid al rijdend in de gaten te houden, en ondertussen ook op de medeweggebruikers te letten.
3. Pas je snelheid aan.
Je eerste keer in de file zal je het rustig aan doen, en zal je geen probleem hebben met de hierboven vermelde regels. Langzaamaan zal je vertrouwen en kunde opbouwen en zal je snelheid ook de hoogte in gaan. Of je je dan nog aan de regels houdt, is up to you. Hoe dan ook, pas je snelheid aan aan de situatie, en aan je capaciteiten.
4. Zorg dat je gezien wordt. Of gehoord.
Met een helm in een fel kleurtje en een fluo kleding verhoog je je zichtbaarheid. Helaas is dat in de file niet altijd genoeg, want veel automobilisten kijken maar zelden in hun spiegels terwijl ze in de file staan.
Hier en daar wordt afgeraden om te filefilteren met je richtingaanwijzers, nood- of grootlichten aan. Want op die manier zou je automobilisten eraan gewennen dat motorrijders zich altijd doen opvallen in de file. Gevolg: ze gaan nog minder opletten. Daar is wel iets voor te zeggen, maar voor het principe Safety First evenzeer. (Voor de leuze Limburg4Life ook trouwens, maar dit geheel terzijde.)
Overdag is het misschien niet echt nodig om met extra verlichting door de file te rijden. Maar in het donker ben je als motorrijder een pak minder zichtbaar, dus zou ik durven mijn pinkers aan te schakelen. Nog gevaarlijker wordt het als je in het donker door regenweer moet filefilteren. Het zicht van automobilisten wordt nog meer belemmerd, ze rijden en reageren nerveuzer … dus zorg dat je gezien wordt. Ik durf op die momenten met noodlichten en groot licht te rijden.
Een luidruchtige uitlaat kan ook helpen. Al wek je daar bij overdreven gebrul ook irritatie mee op vrees ik.
5. Ken de gevaarlijke punten.
Filefilteren vraagt altijd opperste concentratie, maar bepaalde situaties vergen nog net wat meer waakzaamheid.
– In de buurt van op- en afritten, verkeerswisselaars en aansluitingen van verschillende snelwegen. Hier gebeuren veel rijstrookwissels, niet altijd met veel oog voor filefilterende motards. Wees dus extra voorzichtig.
– Scherpe bochten. Verminderd (achteruit)zicht voor de automobilist, dus hij heeft minder tijd om je zien aan te komen. Best je snelheid beperken en zeker zijn dat je veilig kunt passeren.
– Twee rijen met verschillende snelheden. Neemt het snelheidsverschil toe tussen de rijstroken waar je tussendoor rijdt? Let dan op voor chauffeurs die vlug willen wisselen van de trage naar de snelle rijstrook.
– Gaten tussen achter mekaar rijden auto’s. Gegarandeerd dat een auto van een andere rijstrook in dat gat duikt als de chauffeur denkt dat die rij sneller gaat.
– Openzwaaiende deuren. Staat de file stil, dan zal je vroeg of laat een chauffeur tegenkomen die even wil uitstappen. Ik ben al één keer in de remmen moeten duiken voor een openzwaaiende deur.
– Haters. Want af en toe zal je toch een zot tegenkomen die het niet kan hebben dat jij minder last hebt van de file dan hij. Ik heb er al twee mogen ontmoeten. Eén keer een vrachtwagen die langzaam maar zeker het gat dichtte. De andere keer een automobilist die wachtte tot ik bijna naast ‘m reed om dan bruusk van rijstrook te wisselen, uiteraard zonder zijn pinkers te gebruiken. Gelukkig zag ik het in beide gevallen aankomen en kon ik anticiperen.
6. Let op medemotards.
Het gebeurt al eens dat je met een paar motoren achter mekaar door de file rijdt. Te kort op mekaar rijden is nooit goed. Twee auto’s afstand is ideaal. Zo kan je de motor voor je en de situatie rondom duidelijker zien, en zit je je niet puur te focussen op de achterkant van je voorrijder. Zorgt ook voor minder bruuske manoeuvres en eventuele kopstaartgevallen.
Rijd je alleen door de file en merk je plots dat een andere motard achter je opduikt, ga dan als de kans zich aanbiedt even aan de kant zodat deze snelle jongen door kan. Gebruik je pinker of steek je voet even uit zodat hij ziet dat je hem doorlaat.
Ga je vanop een rijstrook de filefilterruimte induiken, zorg dan dat je zeker bent dat er geen motor aankomt. Ik ben zo al eens zwaar in de remmen moeten vliegen voor een motard die niet even over z’n schouder had gekeken.
7. Een woordje van dank.
Als een auto, bestelwagen of vrachtwagen plaats voor je ruimt, kan het geen kwaad eventjes een hand of voet uit te steken. Kleine moeite, en de volgende keer zal deze persoon ook weer opzij gaan als hij motard in zijn spiegel ziet opduiken.
(foto: Shaheer Shahid)
